Search...

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2015

[EN] GREECE: HUMANITARIAN CRISIS MOUNTS AS REFUGEE SUPPORT SYSTEM PUSHED TO BREAKING POINT



Αποτέλεσμα εικόνας για amnesty international
A sharp increase in refugees arriving on Greece’s Aegean islands is pushing an already faltering reception system to breaking point and is symptomatic of a failure by Europe’s leaders to adequately address the refugee crisis, warned Amnesty International ahead of the EU Summit which starts today.
A recent fact-finding mission to the islands and follow-up research reveals that new arrivals – including children – face appalling reception conditions. Poor planning, ineffective use of EU funds and a hiring freeze have left Greek authorities incapable of meeting the needs and protecting the rights of refugees. Each month the humanitarian crisis, enflamed by Greece’s financial disaster, worsens.
John Dalhuisen, Amnesty International’s Director for Europe and Central Asia, said:
“Tens of thousands of vulnerable people making the perilous sea journeys to escape war or poverty arrive on these islands only to be met by a support system on its knees. The majority of new arrivals have limited or no access to medical or humanitarian support and are often forced to stay in squalid conditions in overcrowded detention centres or open camps.
“The humanitarian crisis in the Aegean is not merely a Greek tragedy but the product of a failing European migration system. It is incumbent on EU leaders meeting this week to acknowledge that the intolerable strains on frontline states such as Greece and Italy are the product of Europe’s failed migration policies. Effective solutions to meet the global refugee crisis and share the responsibility more equitably across the EU must be urgently applied.”

Παρασκευή 17 Ιουλίου 2015

THE MIGRANTS' FILES: ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ - ΦΡΟΥΡΙΟ

Μαρία Λούκα

Από το 2000 μέχρι σήμερα 15,7 δισ. ευρώ έχουν πληρωθεί σε διακινητές για το πέρασμα των συνόρων. 1,6 δισ. έχουν χρηματοδοτήσει ευρωπαϊκά προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης τεχνολογιών επιτήρησης συνόρων. 11,3 δισ. έχουν δοθεί για απελάσεις μεταναστών


Η κρίση της εποχής μας έχει όνομα, ταυτότητα, αιτίες και θύματα. Είναι η προσφυγική κρίση που εξελίσσεται ραγδαία σε μια άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική κρίση. Παρ’ όλα οι βασικές της παράμετροι σκοπίμως αποσιωπούνται στο δημόσιο λόγο , όπου επιχειρείται η δαιμονοποίηση της προσφυγιάς και η τιμωρία των ίδιων των θυμάτων.

Εκατομμύρια άνθρωποι από τις σπαρασσόμενες γωνιές του πλανήτη , αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους και να αναζητήσουν ένα κατώφλι ασφάλειας στην «πολιτισμένη» Δύση. Παρ’ όλα αυτά η Δύση πολύ εύκολα αποποιείται τον προσδιορισμό της στην περίπτωση των μεταναστευτικών ροών και θωρακίζεται απέναντι στην ετερότητα και τη δυστυχία. Σύμφωνα με στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, περίπου έξι εκατομμύρια άνθρωποι μετακινούνται αυτή την περίοδο ανά τον πλανήτη, ψάχνοντας καταφύγιο. Από τα 5,5 εκατομμύρια που εγκατέλειψαν τις εστίες τους τούς πρώτους έξι μήνες του 2014, μόνο 600.000 αναζήτησαν άσυλο στην Ευρώπη.
Η πρότυπη έρευνα δεδομένων The Migrants’ Files από τον Αύγουστο του 2013 μέχρι τις μέρες μας  μετράει το κόστος της κατασταλτικής στρατηγικής της Ευρώπης. «Το αρχικό ερώτημα που μας παρακίνησε ήταν απλό: με τι στοιχεία αξιολογούνται τα αποτελέσματα της ευρωπαϊκής πολιτικής για τη μετανάστευση από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις; Μπορούμε να κρίνουμε τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής χρησιμοποιώντας δεδομένα και όχι υποθέσεις; Μπορούμε να παρουσιάσουμε αυτά τα δεδομένα ώστε να είναι κατανοητά και παράλληλα να υπηρετούν τον στόχο της δημοσιογραφίας, τον έλεγχο της εξουσίας;» εξηγεί η Κατερίνα Σταυρούλα, ανεξάρτητη δημοσιογράφος, μέλος της κοινότητας του radiobubble και της ομάδας του rbdada που συμμετέχει στο Migrants’ Files. Το πρώτο κομμάτι της έρευνας αφορούσε στο ανθρώπινο κόστος , καταδεικνύοντας ότι  από το 2000 ως σήμερα πάνω από 30.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να περάσουν τα τείχη της Ευρώπης-Φρούριο. Το δεύτερο κομμάτι της έρευνας δημοσιεύτηκε την προηγούμενη εβδομάδα και αφορά στο οικονομικό κόστος των ευρωπαϊκών πολιτικών. 

Πέμπτη 16 Ιουλίου 2015

ΤΟ "ΠΡΟΤΥΠΟ" ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ...

Αντιμεταναστευτικός φράχτης
Το ουγγρικό κράτος του αυταρχικού πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπαν ετοιμάζεται να εφαρμόσει μία ντροπιαστική πολιτική: την ανέγερση αντιμεταναστευτικού φράχτη σε όλο το μήκος της ουγγροσερβικής μεθορίου
Βίκυ Καπετανοπούλου

Νέα τείχη υψώνονται στην Ευρώπη. Κυριολεκτικά.
Μετά τον ελληνικό αντιμεταναστευτικό φράχτη στον Εβρο και το τείχος που επεκτείνει τώρα η Βουλγαρία στα σύνορά της με την Τουρκία για τον ίδιο λόγο (έχοντας κι οι δύο αποτύχει να αποτρέψουν τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές, που απλώς αλλάζουν διαδρομές), σειρά παίρνει η Ουγγαρία του «δικτάτορα» Βίκτορ Ορμπαν, κατά το βιτριολικό σχόλιο που του πέταξε κατάμουτρα ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στη σύνοδο κορυφής του Μαΐου.
Του αιρετικού, αυταρχικού (ακρο)δεξιού πρωθυπουργού, που δεν χάνει ευκαιρία να αναμοχλεύει μισαλλόδοξα πάθη στην ουγγρική κοινή γνώμη και να κονταροχτυπιέται σε ξενοφοβία με τους εξτρεμιστές εθνικιστές του κόμματος Jobbik, τρίτη κοινοβουλευτική δύναμη στη χώρα από την οποία ολοένα χάνει ψήφους.
Στο πλαίσιο λοιπόν της σκληρής αντιμεταναστευτικής της πολιτικής, η Βουδαπέστη ανακοίνωσε την πρόθεσή της να κατασκευάσει το τρίτο διαχωριστικό τείχος στα Βαλκάνια, στα νότια σύνορά της με τη Σερβία, που θα έχει ύψος 4 μέτρων και θα εκτείνεται κατά μήκος των 175 χιλιομέτρων της ουγγροσερβικής μεθορίου.
Στόχος να ανακόψει τα πρωτοφανή κύματα απελπισμένων αντρών, γυναικών και παιδιών που βιώνουν μια νέα οδύσσεια έπειτα από αυτή της Μεσογείου.
Προσανατολίζονται από τις ράγες τρένων, διανυκτερεύουν στην ύπαιθρο και διανύουν για μέρες ολόκληρες δεκάδες χιλιόμετρα με τα πόδια, με ποδήλατα, με κάθε μέσο, περνώντας από δάση, ποτάμια, πόλεις και χωριά για να φτάσουν στην Ουγγαρία από τα νότια Βαλκάνια, με προορισμό συνήθως την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη.

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2015

ΕΥΡΩΠΗ - ΦΡΟΥΡΙΟ: ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ, ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ Η "ΚΡΙΣΗ" ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Κατσάκος Πέτρος

Ευρώπη - φρούριο: Το κόστος, τα κέρδη και η «κρίση» του Αιγαίου


Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας μιας ομάδας ανεξάρτητων δημοσιογράφων και επιστημόνων από όλη την Ευρώπη, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες ξοδεύουν περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ ετησίως για να έρθουν στην Ευρώπη. Αντίστοιχο είναι το κόστος που πληρώνουν οι Ευρωπαίοι πολίτες για τη χρηματοδότηση της εφαρμογής των ευρωπαϊκών πολιτικών θωράκισης των τειχών της Γηραιάς Ηπείρου. Και το μεγάλο κέρδος αυτών των πολιτικών επιλογών καταλήγει στα ταμεία συγκεκριμένων εταιρειών.


ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Πέτρος Κατσάκος
                                                    “Δραματική έκκληση της
                                                     Ύπατης Αρμοστείας για
                                                     μεγαλύτερη ευρωπαϊκή
                                                     στήριξη στην Ελλάδα”
Το ποσό των 11,3 δισ. ευρώ διέθεσαν οι χώρες της Ε.Ε. τα τελευταία 15 χρόνια για απελάσεις μεταναστών και προσφύγων από τα εδάφη τους. Το στοιχείο αυτό, όπως και μια σειρά άλλων κοστοβόρων δράσεων της Ε.Ε. για την απωθητική πολιτική αντιμετώπιση των μεταναστευτικών και προσφυγικών κυμάτων από Ασία και Αφρική φέρνει στο φως της δημοσιότητας μια ευρωπαϊκή ομάδα δεκαπέντε δημοσιογράφων, στατιστικολόγων και προγραμματιστών συντάσσοντας μια ενδελεχή έρευνα με τίτλο «The Migrants' Files». Στα αποτελέσματα αυτής της έρευνας αποκαλύπτεται ένας ανατριχιαστικός αριθμός: από το 2000 ώς σήμερα περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να περάσουν τα τείχη της Ευρώπης - φρούριο. Σύμφωνα με την έρευνα, από το 2000 μέχρι σήμερα υπολογίζεται πως 15,7 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν πληρωθεί σε διακινητές για το πέρασμα προσφύγων και μεταναστών από τα ευρωπαϊκά σύνορα παρ' ότι την ίδια περίοδο η Ε.Ε. έχει χρηματοδοτήσει με 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ ειδικά προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης τεχνολογιών επιτήρησης συνόρων. Είναι χαρακτηριστικό πως ορισμένες εταιρείες όπλων και τεχνολογίας ευνοήθηκαν ιδιαίτερα από την ευρωπαϊκή πολιτική κατά της μετανάστευσης. Η ομάδα του "Migrants Files" παρουσιάζει αυτά τα στοιχεία, αφού πρώτα συγκέντρωσε και ανέλυσε 39 προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης που χρηματοδοτήθηκαν από την Ε.Ε. ή το European Space Agency από το 2002 ώς το 2013 με συνολική χρηματοδότηση 225 εκατομμυρίων ευρώ. Όπως αποκαλύπτει η έρευνα, από τα 39 δημόσια χρηματοδοτούμενα, προγράμματα, η Airbus συμμετείχε σε 10 μέσω 14 θυγατρικών εταιρειών της, η Finmeccanica δούλεψε σε 16 μέσω 13 θυγατρικών και η Thales ανέλαβε 18 επίσης μέσω 13 θυγατρικών της.

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2015

"ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΝΙΓΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ Ο ΦΡΑΧΤΗΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ"

Η μεταναστευτική ροή δεν σταματάει με φράχτες, αλλά βρίσκει διαφορετικές διαδρομές, πιο επικίνδυνες | ΕUROKINISSI

efsyn.gr

Θα μπορούσε να είναι και παράφραση του συνθήματος που ακούστηκε κατά κόρον αυτό το διάστημα των τραγικών ναυαγίων: «Στον φράχτη του Έβρου, στον πάτο του Αιγαίου κρύβεται η ασφάλεια του κάθε Ευρωπαίου». Μόνο που ο ομότιμος καθηγητής της Παιδαγωγικής Σχολής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Γιώργος Τσιάκαλος έχει μερικά ακλόνητα επιχειρήματα όταν λέει ότι «όποιος κλαίει για τα παιδιά που πνίγονται στο Αιγαίο, στο ταξίδι της προσφυγιάς, θα πρέπει να γνωρίζει ότι ο θάνατός τους είναι αποτέλεσμα του φράχτη στον Έβρο» αφού ξεκαθαρίζει ότι η μεταναστευτική ροή «δεν σταματάει με φράχτες, αλλά βρίσκει διαφορετικές διαδρομές, πιο επικίνδυνες».
Σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ο καθηγητής επισήμανε ότι «η χώρα μας είχε, το 2012, στη διάθεσή της από κονδύλια ειδικού Ταμείου της Ε.Ε., περίπου 3,5 εκατομμύρια ευρώ για την προστασία των προσφύγων και πάνω από 80 εκατομμύρια ευρώ για την απέλασή τους και την προστασία των συνόρων! Τα χρήματα αυτά θα έπρεπε να διατίθενται, αντίθετα, στις υποδομές για την φιλοξενία μεταναστών και προσφύγων και στις διαδικασίες για την επιτυχή επανένωση με μέλη της οικογένειάς τους που πολλές φορές, βρίσκονται ήδη σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη».
«Στην ουσία, οι άνθρωποι αυτοί φεύγουν από το έγκλημα που συντελείται στις χώρες τους και μόλις περάσουν τα σύνορα, θεωρούνται οι ίδιοι εγκληματίες» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Τσιάκαλος.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, υπάρχουν δύο αρχές στην Ευρωπαϊκή Ένωση: το δικαίωμα στο άσυλο και η αρχή της προστασίας των ανθρώπων που φεύγουν από τις χώρες τους επειδή κινδυνεύει η ζωή τους. 

Σάββατο 27 Ιουνίου 2015

ΤΟ ΝΕΟ "ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ" ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

 Σύνορα

Γιώργος Στάμκος



Γιατί η Ουγγαρία αποφάσισε να κτίσει στα σύνορα της με τη Σερβία έναν φράκτη μήκους 175 χιλιομέτρων και τέσσερα μέτρα ύψος; Ποιοι υποστηρίζουν τις ενέργειες του Πρωθυπουργού της  Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπάν (Viktor Orban) και ποιοι είναι εναντίον του; Που υπάρχουν παρόμοιοι φράκτες στον κόσμο και κατά πόσο έχουν ιστορικά βοηθήσει τις χώρες που τους κατασκεύασαν να προστατευτούν από τους μη νόμιμους μετανάστες και τους πρόσφυγες;
“Όταν η σωσίβια λέμβος είναι γεμάτη, και χιλιάδες θύματα ενός ναυαγίου ζητούν απελπισμένα βοήθεια, μοιάζει πολύ σκληρό το ότι δεν μπορείς να τους πάρεις όλους. Και όμως, είναι πιο ανθρώπινο να τους προειδοποιήσεις ότι δεν πρέπει να έχουν ψεύτικες ελπίδες και να φροντίσεις να σώσεις τους ανθρώπους που βρίσκονται ήδη μέσα στη βάρκα.”
Εκπρόσωπος της ελβετικής κυβέρνησης, εξηγώντας την απόφαση της ουδέτερης Ελβετίας να κλείσει στα τέλη του 1942 τα σύνορά της και να σταματήσει να δέχεται Εβραίους πρόσφυγες από τη ναζιστική Γερμανία. Η Ελβετία δέχθηκε μόλις 16.400 πρόσφυγες. Οι υπόλοιποι κατέληξαν στο Άουσβιτς και στο Νταχάου.

Νέοι Φράχτες στα Βαλκάνια

"Τα τελευταία δύο χρόνια οι λύκοι έχουν κατασπαράξει 63 πρόβατα και γίδια μου, 19 φοράδες και πουλάρια, επτά αγελάδες και 16 μοσχάρια, κι ένα από αυτά στον αχυρώνα μου", δήλωσε αγανακτισμένος το 2014 ο Ίβο Βίντακ, Κροάτης κτηνοτρόφος από τη Δαλματία στην τοπική εφημερίδα "Slobodna Dalmacija" (Ελεύθερη Δαλματία) και συμπλήρωσε ωστόσο με ικανοποίηση: “Το πρόβλημα μου, αλλά και τριών άλλων βοσκών, ευτυχώς λύθηκε αφού με βοήθησαν να φτιάξω  έναν ηλεκτρικό φράκτη ύψους 2,2 μέτρων, που εμποδίζει τους λύκους να περάσουν...”

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2015

ΜΕ... ΡΑΝΤΑΡ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗΣ "ΣΤΟΧΩΝ" ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ ΤΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

http://www.e-vertigo.gr/



Με... “συστοιχία από radar ανίχνευσης στόχων που κινούνται στο έδαφος” ο Πανούσης σχεδιάζει να αντιμετωπίσει πρόσφυγες και μετανάστες που επιχειρούν να περάσουν στον Έβρο και την Ευρώπη, στην προσπάθειά τους να γλιτώσουν από πολέμους, εμφύλιες συρράξεις ή ακόμη και να αναζητήσουν ένα καλύτερο αύριο. Ο “Φράχτης” δεν τους έφτασε...
Ελλείψει πολιτικής και ολοκληρωμένης αντιμετώπισης του μεταναστευτικού ζητήματος, η μέθοδος που, συνεχίζει, να επιλέγεται είναι η ανάπτυξη κάθε πρόσφορου κατασταλτικού μέσου για την “αποτροπή” της μετανάστευσης και την “παραδειγματική τιμωρία” προσφύγων – μεταναστών. Με... “δεξιά ή αριστερά”, καταστολή είναι η απάντηση στο μεταναστευτικό.
Μόλις εχθές, 24 Ιουνίου 2015, ολοκληρώθηκε η “δημόσια διαβούλευση” για την “επέκταση εγκατάστασης αυτοματοποιημένου συστήματος επιτήρησης στην περιοχή του Έβρου” που “έβγαλε” στο open gov το υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης για τη «δημιουργία ενός ολοκληρωμένου έργου επιτήρησης συνόρων στην περιοχή του Έβρου με χρήση ενός αριθμού από αυτοτελείς εγκαταστάσεις αυτοματοποιημένης επιτήρησης συνόρων σε καίρια σημεία της συνοριογραμμής μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας.

Πέμπτη 25 Ιουνίου 2015

ΘΕΡΜΙΚΕΣ ΚΑΜΕΡΕΣ, ΡΑΝΤΑΡ, Ο "ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΦΡΑΧΤΗΣ" ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ

www.hitandrun.gr


«Στις νάρκες του Έβρου, στον πάτο του Αιγαίου, χτίζεται/βρίσκεται/κρύβεται η ασφάλεια του κάθε Ευρωπαίου» λέει το σύνθημα, και τώρα που σίγουρα «Μένουμε Ευρώπη» όπως μας διαβεβαιώνει η κυβέρνηση, ήρθε και η ώρα να «φροντίσουμε για την ασφάλειά» μας από τους μετανάστες…
Κάμερες με αισθητήρες, radar για να εντοπίζουν την ανθρώπινη κίνηση και τα οχήματα, και άλλα υπερσύγχρονα «όπλα» για να μην μπαίνουν οι μετανάστες στην Ελλάδα, ετοιμάζει η αριστερή κυβέρνηση του Σύριζα και ο Γιάννης Πανούσης.
Με ανοιχτή προκύρηξη στο opengov, από το Υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης διαβάζουμε πως ολοκληρώθηκε σήμερα η Δημόσια Διαβούλευση για το έργο «Επέκταση Εγκατάστασης Αυτοματοποιημένου Συστήματος Επιτήρησης στην περιοχή του Έβρου».

Κυριακή 21 Ιουνίου 2015

20 ΙΟΥΝΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων καθιερώθηκε για πρώτη φορά με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 4 Δεκεμβρίου του 2000 και πρωτογιορτάσθηκε στις 20 Ιουνίου 2001, με αφορμή τα 50 χρόνια από την υπογραφή της «Συνθήκης για το καθεστώς των προσφύγων».

Η Συνθήκη αυτή προέβλεπε, μεταξύ άλλων, τη σύσταση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, η οποία ήταν επιφορτισμένη να βοηθήσει στη μετεγκατάσταση των 1,2 εκατομμυρίων Ευρωπαίων που είχαν μείνει άστεγοι εξαιτίας του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. 
Το διεθνές δίκαιο ορίζει ότι πρόσφυγες είναι οι άνθρωποι που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να επιστρέψουν στις χώρες τους, εξαιτίας βάσιμου φόβου δίωξης, με βάση τη φυλή, το θρήσκευμα, τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, την εθνικότητά τους ή τη συμμετοχή τους σε μία ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει η ίδια η Ύπατη Αρμοστεία
του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες για το 2014, τα 60 εκατομμύρια πρόσφυγες και εσωτερικά εκτοπισμένοι, λόγω πολέμων, εμφύλιων συρράξεων και διώξεων, αποκαλύπτουν ότι βρισκόμαστε μπροστά στη μεγαλύτερη έκρηξη προσφύγων 
από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
 Η φετινή μας εκστρατεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες
Στις 20 Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες τιμά τη δύναμη και το κουράγιο των εκατομμυρίων ανθρώπων στον κόσμο που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους εξαιτίας του πολέμου ή παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.  Η φετινή μας εκστρατεία για την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων στοχεύει να αναδείξει την ανθρώπινη πλευρά της προσφυγικής ιστορίας μέσα από ιστορίες ελπίδας και θάρρους ανθρώπων που έχουν βιώσει τον αναγκαστικό εκτοπισμό. Αυτές οι μαρτυρίες φέρνουν στο φως τους κοινούς μας δεσμούς με τους πρόσφυγες, τους αιτούντες άσυλο και τους εσωτερικά εκτοπισμένους.

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015

[EN] BETWEEN ALLURE OF BETTER LIFE AND DEATH AT MEDITERRANEAN SEA

By Victoria Ojugbana 

Rescue workers assisting shipwreck survivors
Rescue workers assisting shipwreck survivors
DEATH is a necessary end, but it cannot be a pleasant end when it comes through drowning in the Mediterranean Sea. But the desperation for greener pastures, with some fleeing wars and other conflicts, has made many migrants to dare death on at sea.

The sight of human cargoes being ferried across the sea in an overcrowded ship to Europe with a slim chance of berthing at the shore can be scary. Even the video clips of such vessels emptying its human content into the sea with a few survivors may not be enough to deter would-be sojourners waiting for the next ship.

Indeed, the allure of a promising and fulfilling life in Europe has continued to resonate across Africa in recent times, that the will to resist the temptation of exposing one’s life to risk through several nights of travelling through the desert has paled to insignificance.

Παρασκευή 22 Μαΐου 2015

[EN] SURVEILLANCE, MIGRANT DEATHS AND HUMANITARIANISM IN THE MEDITERRRANEAN

ÖZGÜN TOPAK 


Smugglers are not the cause of migration; they are the consequences of the EU’s expanding border surveillance regime. The EU should concentrate on saving migrants from this regime.
All Lives Matter. Vigil for drowned migrants. Malta.All Lives Matter. Vigil for drowned migrants. Malta. Demotix/Ian Pace. All rights reserved.Migrant deaths systemic in the Mediterranean continue, with this one accident causing more than 800 deaths, 1,600 since the start of 2015. The end of Italy’s Mare Nostrum Search-and-Rescue Operation in November 2014 played a role in the rising death toll. Mare Nostrum was replaced by Frontex-led Triton, which is a lesser scale operation that prioritizes border control over search-and-rescue.
However, migrant deaths in the Mediterranean are not only explained by the absence of military-humanitarian operations. A broader look at the shifting migration routes towards the EU demonstrates that it is as a result of increasing surveillance that migrants die.
Surveillance has forced migrants to find riskier routes for making the crossing. The more surveillance has intensified the more migrants have felt the brutal reality of European borders. Many have died in the process. What we need, rather than this type of humanitarianism is a human rights approach to curb surveillance.

Τρίτη 19 Μαΐου 2015

[EN] DYING TO GET INTO EUROPE'S SELF-IMPOSED MIGRATION CRISIS (1)

robertjprince.wordpress.com



Migrant ship off coast of Lampedusa, Italian island in the Mediterranean
Migrant ship off coast of Lampedusa, Italian island in the Mediterranean
A Maltese member of parliament, one Joseph Muscat told the BBC: “What is happening now is of epic proportions. If Europe, if the global community continues to turn a blind eye… we will all be judged in the same way that history has judged Europe when it turned a blind eye to the genocide of this century and last century.”


1.
A continued tightening and militarization 0f European immigration policy – not unlike that implemented in the United States towards it southern neighbors – along with 35 years of World Bank-IMF economic domination/strangulation of Africa have mixed into a toxic cocktail of death and suffering from the growing number of people – men, women, children – trying to escape a dangerous and empty present and a future with no end in sight of war, repression, economic and political collapse in both the MENA countries (Middle East and North Africa) and Africa.
Tens of thousands just pick up and try to reach Europe where they hope to find salvation. They walk across the Sahara from the Cameroon, Mali, Somalia and Southern Sudan to the North African coast or die trying. They leave Syria and Iraq any way they can, by foot through Turkey, by sea to Cyprus and from there hopefully to Europe. But as their overland options have narrowed due to increased security at the Bulgarian and Greek borders and within Turkey itself, migrants increasingly take their chances at sea, trying to cross the Mediterranean to what they hope will be salvation of more often not is simply another version of purgatory.
While Europe’s immigrant crisis is not new – it has been going on for decades and has been the subject of moving films, studies, reports for the past quarter century at least, since the collapse of Communism – the crisis has swelled in the past few years to even more unwieldy – and inhumane – proportions. Conflicts in Syria, Mali, the collapse of Khadaffi’s government in Libya as a result of the NATO-led invasion, along with conflicts of longer duration (Eritrea, Somali) have aggravated an already desperate, and from a European viewpoint, shameful situation. Add to this the deepening public hostility in European countries to immigration that has triggered an increasingly repressive and hostile legal framework and the explosive brew is complete.

Τρίτη 17 Μαρτίου 2015

[EN] ECRE'S VISIT TO FYLAKIO'S FIRST RECEPTION CENTRE SHOWS ASYLUM SEEKERS STUCK IN 'DETENTION CARROUSEL'

 ECRE Weekly Bulletin of 13 March 2015


Despite its potential, the Greek system of referral of third country nationals to the appropriate procedures (known as ‘first reception’), coupled with a dramatic lack of reception places, results in practice in asylum seekers and migrants, including children, being held in detention, often for prolonged periods. This is the conclusion of a report published this week following an ECRE delegation visit to the Fylakio First ‘Reception’ Centre and the adjacent Fylakio Detention Centre in the Evros region.
Migrants arriving irregularly in the Evros region may be detained for up to seven days in a police station, or in the Fylakio Detention Centre, before they are transferred to the First Reception Centre in Fylakio. Although the facility is called a ‘reception centre’ and the conditions are better than in the Fylakio Detention Centre, it is ECRE’s view that the situation is also one of detention as they are deprived of their liberty; people are not allowed to leave without permission and the centre is secured with barbed wire and permanently guarded by the Hellenic Police. From the ‘First Reception Centre’, many people are referred back to the Fylakio Detention Centre, or another detention centre, either for their removal, for the completion of their asylum application or because there is no appropriate open accommodation available.

Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015

[EN] THE BUILDING BLOCKS OF FORTRESS EUROPE: HOW EU POLICY IS FAILING RECORD NUMBERS OF MIGRANTS

Just this week nearly 1,000 migrants were rescued from the Mediterranean Sea in a 24-hour period and the European Commission started work on new migration policy. 
Yet 3,500 people died trying to reach Europe in 2014, more than 700 unaccompanied children are still living in initial Italian reception facilitiesand the number of migrants risking their lives to reach the continent is spiraling.   
A Frontex officer in the Elhovo region of Bulgaria. Photo by Devin Yuceil.
Milène Larsson is the producer and reporter of the VICE News series Europe or Die. Here she looks back at migration into Europe as it reached record numbers last year, how we got here, and what lies ahead.