Σάββατο, 2 Μαρτίου 2019


Αποτέλεσμα εικόνας για Crossing through the land border: What are the risks?

The route across the land border between Greece and Turkey holds many dangers for refugees, especially during winter time. In recent months, we’ve received several complaints from people who experienced pushbacks when trying to cross into Greece’s northeastern region of Evros, including this one:
"They forced all males to give all their money and mobile phones. The men were also forced to take off their clothes and some were even obliged to take off their underwear and swim the river, in the middle of the night, back to the Turkey shore. All women and children were just robbed and returned back by boat."
This group of refugees was arrested by police and detained for up to 4 days before being returned back to Turkey by the Greek army, according to the message.

The number of similar reports has increased as more and more people have been crossing through the land border in the past year. Arrivals rose significantly in the Evros area in April 2018 when over 3,600 refugees crossed the Evros River (also called Meriç in Turkish). In Greece, UNHCR reported it was the first time since 2013 that land arrivals surpassed sea arrivals on the Aegean islands.
According to the most recent data collected by UNHCR, the total number of Evros arrivals in 2018 is more than triple the total in 2017. More than 18,000 refugees arrived by land in 2018 compared to an estimated 5,600 in 2017.

Why are people crossing through Evros?

Many people who’ve recently crossed through Evros see the route as an alternative to going through the Greek islands, where refugees face bigger barriers as a result of the EU-Turkey Deal and geographical restrictions.
Signed in March 2016, the EU-Turkey Deal was intended to deport people who arrive on the Greek islands and do not qualify for asylum in Greece back to Turkey. This is a special process called the Fast-Track Border Procedure. In practice, this procedure takes a long time and many cases are still pending.
As a result of the deal, those who arrive on the Greek islands are not allowed to leave the island before their asylum case is processed, which can take months or — in many cases — years.
Asylum-seekers who arrive through the land border and are arrested by police are placed in detention. As they don't fall under the EU-Turkey Deal, people from countries with higher asylum recognition rates are usually released and allowed to move freely through the country much sooner.
UNHCR reported that the majority of those who arrived through the land border in spring 2018 were Kurds from Afrin, in northern Syria, as well as people fleeing from Iraq, Iran, Afghanistan and other parts of Syria.

Read more about the dangers of crossing the land border from Turkey into Greece:
If you have any more questions about the situation at the land border, please don’t hesitate to message us on Facebook. We will do our best to get you answers as soon as possible.
Cover Photo: Orestis Seferoglou (photo's color edited slightly)


Αποτέλεσμα εικόνας για Hidden dangers at the Greece-Turkey land border

You can use this article to learn more about the dangers of crossing the land border from Turkey into Greece, including:
  • Drowning
  • Hypothermia
  • Railway accidents
  • Car accidents

If you have any more questions about the situation at the land border, please don’t hesitate to message us on Facebook. We will do our best to get you answers as soon as possible.
At the University Hospital of Alexandroupoli, Associate Professor of Forensic Medicine Pavlos Pavlidis has the sad privilege of examining and identifying the bodies that wash up on the banks of the Evros River, which forms a natural border between Greece and Turkey.
"Since 2000, more than 350 bodies have been recovered along the Evros River," he told Refugee.Info. "Moreover, we estimate that over the past 18 years there have been more than 1,500 bodies that have never been found."

Through detailed forensic analysis and DNA tests, Dr. Pavlidis managed to identify and link 103 of the recovered bodies to a living family. The rest remain unidentified.
There are crossings where it can take less than 20 minutes to paddle across the Evros River and reach Greece's riverside from Turkey. Smugglers usually advertise this proximity, intentionally covering the fact that there are many hidden dangers along the way.
Dr. Pavlides explained to Refugee.Info that the major cause of death, as observed through his forensic examinations, is drowning. Second on the list comes hypothermia and a recently added risk is railway accidents.



The river crossing in Evros may be short, but people who are afraid of the water and unfamiliar surroundings can easily panic and fall off the boat. The rubber boats refugees use cannot protect them from a fast current or a flood, which are pretty common, especially during winter months.
Underwater logging — the process of logging trees from underwater forests — and excessive mud in the Evros River cause bodies to get snagged in the branches that are fixed at the bottom. Unlike the sea, the river also has no salt to push the bodies up.


The risk of hypothermia in the Evros region is high during winter and spring, when the temperature is extremely low and the air is humid. People who fail to cross the Evros River and remain stranded on its rocky islets are especially affected.
Other refugees who cross the river, usually at night, try to hide in abandoned warehouses where they fall asleep exhausted in the cold.
They do not light fires, fearing that they might be traced by the authorities. The combination of cold weather and their wet clothing can lead to hypothermia, which can cause complete failure of their heart and respiratory system and eventually death as soon as they fall asleep.
Those who die from hypothermia can maintain the last body posture and facial expression they had when they fell asleep.

Railway accidents

Since 2016, the number of railway accidents has also been on the rise in Evros, with a total of 12 known deaths. Refugees try to jump on freight trains, according to Dr. Pavlos Pavlidis, the forensic pathologist at the Alexandroupoli University Hospital.
“But they do not consider the risk as they think the trains move with the same speed as the trains in their countries of origin,” he said. “Trains in Greece move much faster than they expect and accidents are frequent. Unfortunately, bodies are shred to pieces and thus it is very hard to identify them.”

Car accidents

During the last few months of 2018, officials recorded an increase in migrant and asylum-seeker deaths from traffic accidents in the Evros area, including women and children.
By mid-December, Dr. Pavlos Pavlidis said he had already seen dead bodies from 9 traffic accidents in 2018, up from 2 car crashes in 2017.
Most of the crashes take place on the Egnatia Odos highway. The drivers are often not familiar with Greece's driving rules, roads and landscape.
According to IRIN news, both reckless practices by human smugglers and attempts to avoid arrest and return to Turkey are possible causes.
“Migrants and smugglers – usually hoping to reach Thessaloniki or Athens before moving elsewhere in Europe – know that the chance of reaching their final destination increases the further they go into the Greek mainland,” IRIN reported.
You can also learn about violent pushbacks on the border here.
Cover Photo: Alkis Konstantinidis / Reuters (photo's color edited slightly)


Αποτέλεσμα εικόνας για Pushbacks at the Greece-Turkey land border

You can use this article to learn more about violent pushbacks at Greece’s land border with Turkey, including:
  • Testimonials and reports of pushbacks
  • Your rights and what you can do
If you have any more questions about the situation at the land border, please don’t hesitate to message us on Facebook. We will do our best to get you answers as soon as possible.
Both sides of the Greece-Turkey border are heavily patrolled by border police and army forces.

The organization Greek Council for Refugees (GCR) reports that the number of cases where Greek police return asylum-seekers and migrants back across the border with Turkey, called pushbacks, has recently been increasing. GCR stated, “This is a systematic practice by the Greek police that violates fundamental human rights.”
GCR, the Association for the Social Support of Youth and HumanRights360 published a report in December with 39 testimonies from people who attempted to enter Greece from the Evros border with Turkey.

According to this report, among the victims are large families, pregnant women, victims of torture and also minors. Their testimonies all show similar trends, describing arbitrary detention in police stations with extremely poor hygienic conditions, the use of violence, destruction of belongings and transfers to overcrowded boats bound for the other side of the river.

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019


Βασίλης Ιγνατιάδης

Η τραγωδία του Σαββάτου είναι ο τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα προσφύγων που έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να περάσουν το ποτάµι, καθώς από το 2000 οι νεκροί υπολογίζονται σε 1.000

Εκατόµβες νεκρών στον Εβρο - 1.000 νεκροί από το 2000

Πέρασµα ελπίδας αλλά και τόπος τραγωδίας, ο ποταµός Εβρος «πνίγει» στα νερά του τα όνειρα και τις προσδοκίες χιλιάδων προσφύγων και µεταναστών για µια νέα ζωή στην Ευρώπη της ασφάλειας. Ενα κλαδί δέντρου που τρυπάει το φουσκωτό καθώς διασχίζει την κοίτη, όπως έγινε το περασµένο Σάββατο στο ύψος του Διδυµοτείχου, είναι αρκετό για να µετατρέψει το φυσικό σύνορο Ελλάδας - Τουρκίας σε υγρό τάφο.

Την ώρα που οι οµάδες έρευνας αναζητούσαν τα τρία κοριτσάκια νηπιακής ηλικίας και έναν ενήλικο άνδρα που χάθηκαν στα ορµητικά νερά το πρωί του Σαββάτου, σύµφωνα µε τις µαρτυρίες των διασωθέντων, οι αριθµοί για τα θύµατα του ακήρυχτου πολέµου στις όχθες του διασυνοριακού ποταµού σοκάρουν.

Στατιστικά στοιχεία

Ο καθηγητής Ιατροδικαστικής στο ∆ηµοκρίτειο Πανεπιστήµιο Θράκης, Παύλος Παυλίδης, έχει ταυτοποιήσει 39 νεκρούς µέσα στο 2018 και παρόλο που δεν υπάρχουν ακριβή στατιστικά, εκτιµά πως ο αριθµός των θυµάτων και στις δύο όχθες του ποταµού από το 2000 έως σήµερα προσεγγίζει συνολικά τους χίλιους ανθρώπους. Οι περισσότεροι πέθαναν από πνιγµό ή υποθερµία, άλλοι έπειτα από τροχαία δυστυχήµατα σε δροµολόγια διακινητών ή παρασύρσεις από τρένα, κάποιοι έπεσαν και θύµατα εγκληµατικής ενέργειας.
«Στην τουρκική πλευρά δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία, αλλά εκτιµούµε πως ο αριθµός των θυµάτων είναι αντίστοιχος µε αυτόν στη δική µας πλευρά» εξήγησε στο «Εθνος» ο καθηγητής, ο οποίος τα τελευταία χρόνια επιχειρεί να δηµιουργήσει µια βάση δεδοµένων, καταγράφοντας λεπτοµερώς τα περιστατικά. Από το 2000 έχουν ταυτοποιηθεί περισσότεροι από 400 νεκροί στις ελληνικές όχθες. Αν υπολογιστεί ότι ένας αντίστοιχος αριθµός έχει ανασυρθεί στην απέναντι πλευρά, καθώς και ότι πολλοί από τους αγνοούµενους δεν έχουν βρεθεί, ο εκτιµώµενος αριθµός φτάνει τους 1.000. Επειτα από την ιατροδικαστική εξέταση, οι σοροί των νεκρών µεταφέρονται για ταφή, είτε στο µουσουλµανικό νεκροταφείο στο Σιδηρώ του Εβρου είτε στο πολιτικό νεκροταφείο της Ορεστιάδας. Οι περισσότεροι κηδεύονται χωρίς όνοµα, µε έναν αριθµό που αντιστοιχεί σε δείγµα DNA σε περίπτωση εκ των υστέρων αναζήτησής τους από οικείους τους, αλλά και σε προσωπικά τους αντικείµενα που βρίσκονται στα ρούχα τους, τα οποία φυλάσσονται στην υπηρεσία.

Αγωνία για τους πέντε αγνοούµενους

Για δεύτερη µέρα, χθες, αστυνοµικοί του Βόρειου Εβρου και πυροσβέστες της 4ης ΕΜΑΚ «χτένιζαν» την ελληνική όχθη του ποταµού Εβρου από το ύψος του ∆ιδυµοτείχου και νοτιότερα, αναζητώντας ίχνη των τεσσάρων µικρών κοριτσιών ηλικίας από 2 έως 5 ετώνκαι του ενήλικα που αγνοούνται από το πρωί του Σαββάτου, έπειτα από ναυάγιο της φουσκωτής βάρκας που τους µετέφερε στην Ελλάδα, σύµφωνα µε τις µαρτυρίες των οκτώ διασωθέντων.
Ανάµεσα στους τελευταίους είναι ο πατέρας των τριών κοριτσιών, ιρακινής καταγωγής, µαζί µε άλλα δύο παιδιά του. Πληροφορίες που είδαν το φως της δηµοσιότητας το µεσηµέρι για σταµάτηµα των ερευνών, λόγω ψευδούς κατάθεσης του πατέρα, δεν επιβεβαιώνονταν από την Αστυνοµία, όπως και οι φήµες για εµπλοκή αναφορικά µε την αρµοδιότητα της περιοχής έρευνας. Ανώτερες πηγές της ΕΛ.ΑΣ. δήλωσαν στο «Εθνος» ότι οι έρευνες συνεχίστηκαν µέχρι τη δύση του ηλίου και θα επαναληφθούν σήµερα.
Οπως έγινε γνωστό, η φουσκωτή βάρκα, είχε ξεκινήσει από την τουρκική όχθη, αλλά στη µέση της κοίτης του ποταµού, που είναι «φουσκωµένος» και ορµητικός αυτό το διάστηµα, η λέµβος σταµάτησε σε ένα µυτερό κλαδί δέντρου, το οποίο την τρύπησε. Οι επιβαίνοντες βρέθηκαν στα παγωµένα νερά και παρασύρθηκαν. Κάποιοι κρατήθηκαν από κλαδιά και άλλοι κολύµπησαν µέχρι µια κοντινή νησίδα, στην ελληνική επικράτεια, όπου βρήκαν ασφαλές καταφύγιο και κάλεσαν σε βοήθεια. Οχι όµως και τα τρία αδελφάκια, και τον ενήλικο άνδρα.

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019


Σταθερή ροή έχουν οι αναφορές και οι επίσημες καταγγελίες για παράνομες επαναπροωθήσεις τόσο από την Τουρκία όσο και από την χώρα μας προς τη γείτονα.

Αστυνομικοί και στρατιώτες ή και ντυμένοι με αυτά τα ρούχα επεμβαίνουν βάζοντας σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Η Αστυνομία από την πλευρά της απαντά ότι όλα γίνονται βάσει των ελληνικών και ευρωπαϊκών νόμων.
«Η Αστυνομία δεν αναφέρει περιστατικά, η απάντηση της είναι γενικόλογη, είναι διπλωματική και απευθύνεται, απαντά έτσι στις αιτιάσεις της Επιτρόπου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης», απαντά μιλώντας στον Αθήνα 9.84 και τις «Ντάμες Σπαθί» ο Βασίλης Παπαδόπουλος, δικηγόρος στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους πρόσφυγες και πρώην γγ του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής.
Ο κ. Παπαδόπουλος δήλωσε εξαιρετικά ανήσυχος: «Οι καταγγελίες αφορούν περιπτώσεις που έχουν περάσει τα σύνορα, εμπλέκονται άνθρωποι με στρατιωτικά και αστυνομική περιβολή και επιστρέφουν το ίδιο βράδυ στην Τουρκία. Στην έκθεση της Επιτρόπου του Συμβουλίου της Ευρώπης καταγράφονται αναφορές – καταγγελίες που είναι επαναλαμβανόμενες. Τα περιστατικά των παράνομων επαναπροωθήσεων συμβαίνουν τόσο στον Έβρο όσο και στα νησιά.
Όπως επισημαίνει ο κ. Παπαδόπουλος: «Είχαμε προχθές ένα περιστατικό από τη Σάμο. Εκεί, στη θάλασσα τα πράγματα είναι τραγικά πιο επικίνδυνα. Χτύπησε ένα καμπανάκι. Έγινε επαναπροώθηση με μεθόδους από το παρελθόν, δηλ. «τραβήχτηκαν» και μεταφέρθηκαν πίσω στις τουρκικές. Σας λέω ότι υπάρχουν, υπήρχαν και θα υπάρχουν αναφορές, ελπίζω όμως το περιστατικό της Σάμου να αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό».
Και πρόσθεσε: «Άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και στον Έβρο, αλλά είναι άλλη επικινδυνότητα στη θάλασσα. Πρόσφυγες έχουν επιστραφεί στην Τουρκία και από κει τους επέστρεψαν στη Συρία, στην εμπόλεμη ζώνη. Επίσης, υπήρχαν και ρεπορτάζ από μέρη στην Αδριανούπολη που είχαν φτάσει και ανέφεραν την επόμενη μέρα».


Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2019



Στη φωτογραφία, δώδεκα ανήλικοι πρόσφυγες κατά τη διάρκεια μαθήματος στο σχολείο του ΚΥΤ Φυλακίου Ορεστιάδας. Μαζί τους (από αριστερά), η διερμηνέας Φορουζάν Αμίρι, η παιδαγωγός Αναστασία Παπαθανάκη και ο συντονιστής της Κινητής Μονάδας Παιδικής Προστασίας της ΑΡΣΙΣ Βασίλης Παπαγέωργας.

Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) Προσφύγων στο χωριό Φυλάκιο Έβρου, το μοναδικό στη Βόρεια Ελλάδα, 23 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ορεστιάδας. Μέσα σε 36 κοντέινερ, διαρθρωμένα σε τέσσερις πτέρυγες ζουν υπό αστυνομική φύλαξη περίπου 250 πρόσφυγες. Σχεδόν οι μισοί απ’ αυτούς είναι ασυνόδευτοι ανήλικοι.
Οι ενήλικες μένουν εδώ μερικές μέρες μέχρι να καταγραφούν και να εξεταστεί το αίτημά τους. Όσοι κριθεί ότι δικαιούνται παραμονής θα φύγουν από το ΚΥΤ σε μερικές μέρες, συνεχίζοντας το ταξίδι τους προς το εσωτερικό της χώρας. Οι υπόλοιποι θα μεταφερθούν στο Προαναχωρησιακό Κέντρο Κράτησης που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο ΚΥΤ και στεγάζει κυμαινόμενο κατά διαστήματα αριθμό κρατουμένων, από 300 έως 600 ανθρώπους, χωρίς δυνατότητα προαυλισμού.
Το θέμα που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία εδώ είναι οι παράνομες επαναπροωθήσεις προσφύγων στην Τουρκία, λέει ο συντονιστής της Κινητής Μονάδας Παιδικής Προστασίας της ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων στη Θράκη, Βασίλης Παπαγέωργας (βλέπε σχετική έκθεση:
Χαρακτηριστική περίπτωση είναι 15χρονος πρόσφυγας που ήρθε στην Ελλάδα και επαναπροωθήθηκε έξι φορές στην Τουρκία!
Παραμονές Πρωτοχρονιάς, στο σχολείο της Δ’ πτέρυγας των κοντέινερ μέσα στο χώρο του ΚΥΤ, η παιδαγωγός Αναστασία Παπαθανάκη, που εργάζεται στην ΑΡΣΙΣ, διδάσκει ελληνικά σε προσφυγόπουλα.
Δώδεκα ανήλικοι ασυνόδευτοι πρόσφυγες, αγόρια από 12 έως 17 ετών κάθονται σε ημικύκλιο και μιλούν για τις συνθήκες της ζωής τους και τα όνειρά τους για το μέλλον. Σχεδόν όλοι θα ήθελαν να φτάσουν στη Γερμανία. Αποφεύγουν να μιλήσουν για το ταξίδι τους μέχρι την Ελλάδα. Λένε πως αν το κάνουν θα χρειαστεί να γραφτεί βιβλίο.
Ζουν μαζί και βοηθάει ο ένας τον άλλο. Έμαθαν έμπρακτα ότι με την αλληλεγγύη μπορούν να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες. Οι διαμαρτυρίες εδώ είναι συχνές με αίτημα, τι άλλο, να φύγουν από το ΚΥΤ.

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2019



Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ολοκληρώνουν την ιατρική τους παρέμβαση στην περιοχή μετά από σχεδόν 6 μήνες.

photos credit: Anna Pantelia/MSF
Καθώς οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα  (Médecins Sans Frontières/MSF) ολοκληρώνουν τις δραστηριότητές τους στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) στο Φυλάκιο του Έβρου, κάνουν έκκληση για άλλη μία φορά στις αρχές να ανταποκριθούν στον ρόλο τους και να προσφέρουν επειγόντως την απαραίτητη φροντίδα υγείας σε πρόσφυγες και μετανάστες.

"Το πιο ανησυχητικό είναι ότι
έχουμε περιθάλψει επίσης παιδιά
που έχουν αυτοτραυματιστεί και
έχουν κάνει απόπειρα αυτοκτονίας"
Στο ΚΥΤ στο Φυλάκιο υπάρχουν σταθερά 240 άτομα, από τα οποία οι μισοί είναι ασυνόδευτοι ανήλικοι. Ζουν σε ακατάλληλες συνθήκες, ορισμένοι για αρκετούς μήνες, με περιορισμένη πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες φροντίδας υγείας.
Λόγω της περιορισμένης ιατρικής παρουσίας στο ΚΥΤ, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα τον Ιούλιο ξεκίνησαν παρέμβαση βασικής φροντίδας υγείας και σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας για να καλύψουν τα κενά στις ιατρικές υπηρεσίες για πρόσφυγες και μετανάστες. Σκοπός της παρέμβασής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα ήταν να δοθεί χρόνος στο Υπουργείο Υγείας να υλοποιήσει δράσεις φροντίδας υγείας στο ΚΥΤ στο πλαίσιο του εθνικού ιατρικού προγράμματος για τους πρόσφυγες.
«Οι αρχές είχαν άφθονο χρόνο για να οργανώσουν ιατρικές υπηρεσίες, ωστόσο οι ανάγκες αυτές εξακολουθούν να μην καλύπτονται. Καθημερινά βλέπουμε εδώ παιδιά και ενήλικες με προβλήματα τόσο σωματικής όσο και ψυχικής υγείας, τα οποία συνδέονται άμεσα με την επ' αόριστον παραμονή τους στο ΚΥΤ, καθώς και με τα ψυχικά τραύματα που έχουν βιώσει στο ταξίδι τους. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι έχουμε περιθάλψει επίσης παιδιά που έχουν αυτοτραυματιστεί και έχουν κάνει απόπειρα αυτοκτονίας», δηλώνει η Ιφιγένεια Αναστασιάδη, συντονίστρια της ομάδας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στον Έβρο. «Η κατάσταση δεν είναι αποδεκτή. Το Υπουργείο Υγείας πρέπει επειγόντως να στελεχώσει το ΚΥΤ μια πλήρη ιατρική ομάδα ώστε να μειωθεί ο πόνος αυτών των ανθρώπων».
Πριν ξεκινήσουν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα να εργάζονται στο ΚΥΤ στο Φυλάκιο, δεν υπήρχε γιατρός για οκτώ μήνες, παρόλο που από την αρχή της χρονιάς μέχρι τον Νοέμβριο περισσότεροι από 18.000 πρόσφυγες και μετανάστες έχουν φτάσει στην περιοχή του Έβρου.

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2019


Long Past Time to Put an End to Brutal Treatment of Migrants, Asylum Seekers

Bill Frelick
Human Rights Watch

Migrants that crossed the land border between Greece and Turkey are seen at the Pre-Removal Detention Center in the village of Fylakio, Northern Greece, February 24, 2017.
Migrants that crossed the land border between Greece and Turkey are seen at the Pre-Removal Detention Center in the village of Fylakio, Northern Greece, February 24, 2017.
© 2017 Alexandros Avramidis /Reuters

Ten years ago, I documented a systematic pattern of brutal Greek border police pushbacks of migrants and asylum seekers at the Evros River border that divides Greece and Turkey. Last week, as I edited a new Human Rights Watch report, I felt as though I was re-reading my old report.
Here’s a paragraph from my 2008 report, “Stuck in a Revolving Door”:
Summary forcible expulsions across the Evros River by Greek police and security forces are routine and systematic… [These are] the main elements in almost all testimonies: …1) being held for several days to a week at a police station in a border town in dirty, overcrowded conditions, where detainees are often mistreated and sometimes beaten; 2) being trucked in groups of 50 to 100 people to the river at nightfall; and 3) after Greek police officials see no sign of Turkish gendarmes on the other side of the river, being put on small boats in groups of 10 and sent across the river.
Now for a paragraph from our new report – ten years later – that I edited:
The 24 incidents described to Human Rights Watch demonstrate a pattern that points to an established and well-coordinated practice…Most of the incidents share three key features: initial capture by local police patrols, detention in police stations or in informal locations close to the border with Turkey, and handover from identifiable law enforcement bodies to unidentifiable paramilitaries who would carry out the pushback to Turkey across the Evros River, at times violently.
While it seems little has changed regarding the thuggery by police and their paramilitary cohorts at its border, Greece now also boasts some of the most appalling, mismanaged, and dangerous refugee camps in the world on its islands. This, too, has been well documented for several years, yet continues unabated.
When will the Greek public say that such abuses are unbefitting the country that claims the title of the cradle of democracy? When will the European public say the same? Are Europeans so intent on preventing irregular migration that they are willing to look the other way as Greek police do their dirty work?
Several years down the line, let’s hope I won’t once again find myself reading new testimonies of brutality on the Greek-Turkey border and wondering if I mistakenly picked up an old report




Μαρτυρία ασυνόδευτου ανήλικου, 16 ετών, από τη Δαμασκό, Συρία

Photo Credit: Anna Pantelia / MSF
«Πριν από τρία χρόνια αποφάσισα να φύγω από τη Συρία εξαιτίας του πολέμου. Η οικογένειά μου είναι ακόμα εκεί, δεν μπορούσαν να έρθουν μαζί μου επειδή οι γονείς έχουν προβλήματα υγείας. Η μητέρα μου έχει πρόβλημα με την καρδιά της και δεν μπορεί να περπατήσει καλά, ενώ ο πατέρας μου έχει χρόνια ασθένεια. Έχω μια αδελφή στην Αμερική κι άλλη μία στη Σαουδική Αραβία, όμως δεν ήθελα να πάω να τις βρω. Θέλω να φτιάξω το μέλλον μου μόνος μου, στην Ευρώπη...
Η οικογένειά μου χρειάστηκε πολύ καιρό για να μαζέψει τα χρήματα γι' αυτό το ταξίδι. Από τη Συρία πέρασα στην Τουρκία, όπου έμεινα οκτώ μήνες. Εκεί δούλευα και μοιραζόμουν ένα διαμέρισμα με άλλα παιδιά. Ήμουν σερβιτόρος και δούλευα και σε πλυντήριο αυτοκινήτων για να μαζέψω χρήματα και να έρθω στην Ελλάδα. Ακόμα χρωστάω χρήματα στον διακινητή και πρέπει να τα βρω όταν βγω από εδώ [το ΚΥΤ].
Κατάφερα να έρθω στην Ελλάδα με τη δεύτερη προσπάθεια. Την πρώτη φορά, πήγα στο Μποντρούμ για να περάσω απέναντι στην Κω. Πήραμε μια μικρή βάρκα που ήταν για 4-5 άτομα μόνο, αλλά ο διακινητής έβαλε μέσα 11 από εμάς. Ακόμα και τα σωσίβια που μας έδωσε ήταν μεταχειρισμένα. Είχαμε φτάσει σχεδόν στα μισά όταν η βάρκα αναποδογύρισε και πέσαμε στη θάλασσα.
Μείναμε μισή ώρα στο νερό, μέχρι που μας μάζεψε το τουρκικό λιμενικό και μας γύρισε στην Τουρκία. Μείναμε με τα βρεγμένα ρούχα όλη μέρα. Όποτε έκανα μια ερώτηση, με έσπρωχναν και με χτυπούσαν. Μας χτυπούσαν πολύ και μας έδιναν φαγητό μόνο μία φορά τη μέρα, λίγα μπισκότα και χυμό μόνο.