Search...

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2020

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΓΙΑ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΩΝ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ


Μέλη της Βουλής των Ελλήνων

Βουλή των Ελλήνων

Μέγαρο Βουλής

10021, Αθήνα

Ελλάδα


6 Οκτωβρίου 2020

Θέμα: Ανοιχτή επιστολή προς τους Έλληνες Βουλευτές για διερεύνηση των αυθαιρεσιών στα σύνορα

Αξιότιμοι κύριοι/ες βουλευτές,

Οι κάτωθι υπογεγραμμένες 29 μη κυβερνητικές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανθρωπιστικού έργου σας καλούμε από κοινού να εκκινήσετε επειγόντως έρευνα για όλους τους ισχυρισμούς παράνομων επιστροφών μεταναστών στην Τουρκία, μέσω επαναπροωθήσεων και συλλογικών απελάσεων, στα χερσαία και υδάτινα σύνορα με την Τουρκία, ιδιαιτέρως δε για τους ισχυρισμούς εφαρμογής τέτοιων πρακτικών στον Έβρο και τα νησιά του Αιγαίου, όπως επίσης και για τους ισχυρισμούς παραβίασης του ελληνικού, του ευρωπαϊκού και του διεθνούς δικαίου σε σχέση με τα δικαιώματα των αιτούντων άσυλο.

Διαβάστε εδώ την επιστολή

Download the letter in Greek

Τα περιστατικά αυτά περιλαμβάνουν και άλλες πολύ σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας, η κατάφωρη παραβίαση της απαγόρευσης της απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης και η έλλειψη σεβασμού και προστασίας του δικαιώματος στη ζωή. Η Βουλή πρέπει να ασκήσει την εξουσία επίβλεψης που διαθέτει για τη διερεύνηση αυτών των ισχυρισμών και για να προσδιορίσει αν το εύρος τυχόν παράνομων ενεργειών συνιστά de facto κυβερνητική πολιτική κατά παράβαση του διεθνούς, του ευρωπαϊκού και του ελληνικού δικαίου.

Σας παροτρύνουμε να διεξαγάγετε άμεσα μια ανεξάρτητη, διαφανή και αποτελεσματική έρευνα για τους ισχυρισμούς ότι προσωπικό από το Λιμενικό Σώμα, την Ελληνική Αστυνομία και τον Ελληνικό Στρατό, κάποιες φορές σε στενή συνεργασία με ένστολους μασκοφόρους άνδρες που φορούν μαύρα ή στολές παραλλαγής, έχει εμπλακεί σε τέτοιου είδους παράνομες επιστροφές ή σε άλλες ενέργειες που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή και την ασφάλεια των εκτοπισμένων ατόμων. Θα πρέπει να διερευνηθούν οι εν λόγω ισχυρισμοί εστιάζοντας ιδιαιτέρως στα συμβάντα που ήρθαν στο φως το 2019 και το 2020, όπως καταδεικνύεται από τις εκθέσεις στις οποίες έχουμε στηριχθεί.

Θα πρέπει να επιβληθούν πειθαρχικές και ποινικές κυρώσεις, κατά περίπτωση, σε όποιους ένστολους αποδειχθεί ότι έχουν συμμετάσχει σε τέτοιου είδους παράνομες ενέργειες αλλά και στους διοικητές τους που φέρουν την ευθύνη για τη διοίκηση των εν λόγω σωμάτων. Η έρευνα θα πρέπει να επιχειρήσει να ανακαλύψει την ταυτότητα των μασκοφόρων ανδρών και των μη ταυτοποιημένων ενστόλων, καθώς και τη σχέση τους με τα όργανα επιβολής του νόμου και να λάβει μέτρα για να διασφαλίσει ότι θα λογοδοτήσουν για τυχόν παράνομες ενέργειες στις οποίες έχουν προβεί.

Τα τελευταία χρόνια, μη κυβερνητικές ομάδες και μέσα μαζικής ενημέρωσης συνεχώς κάνουν λόγο για παράνομες επιστροφές, συμπεριλαμβανομένων επαναπροωθήσεων, ομάδων και ατόμων από την Ελλάδα στην Τουρκία, οι οποίες γίνονται από τα ελληνικά σώματα επιβολής του νόμου ή μη ταυτοποιημένους μασκοφόρους που φαίνονται να ενεργούν σε συνεργασία με τις ελληνικές δυνάμεις στα σύνορα. Στην παρούσα επιστολή επισυνάπτεται ένας ενδεικτικός κατάλογος εκθέσεων για σχετικά περιστατικά.

Οι εκθέσεις των μη κυβερνητικών ομάδων και των μέσων ενημέρωσης το 2020 (όπως θα δείτε στο Παράρτημα) καταγράφουν ότι προσωπικό του Λιμενικού, κάποιες φορές με τη συνοδεία ένοπλων μασκοφόρων με σκούρα ρούχα ή παραλλαγή, παρανόμως εγκατέλειψε μετανάστες στη θάλασσα σε φουσκωτά χωρίς μηχανή, μετέφερε βίαια άτομα από τα ελληνικά νησιά ή από τις λέμβους στις οποίες επέβαιναν σε τέτοιου είδους σχεδίες και, στη συνέχεια, τους εγκατέλειψε μέσα στη θάλασσα κοντά στα τουρκικά χωρικά ύδατα ή, σύμφωνα με αναφορές, αναχαίτισε και αχρήστεψε βάρκες με μετανάστες καταστρέφοντας ή αφαιρώντας τη μηχανή ή τα καύσιμα ή τρυπώντας τα φουσκωτά τους.

Επίσης, μη κυβερνητικές οργανώσεις και μέσα ενημέρωσης συχνά ανέφεραν μέσα στο 2020, ισχυρισμούς για χρήση βίας από τις ελληνικές συνοριακές δυνάμεις και παράνομη επιστροφή εκτοπισμένων ατόμων, και με τη μορφή συλλογικών απελάσεων και αναγκαστικών επιστροφών στα χερσαία σύνορα με την Τουρκία, στον Έβρο.

Στις 10 Ιουνίου, ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης εξέφρασε «βαθύ προβληματισμό σχετικά με τις επαναλαμβανόμενες καταγγελίες που αφορούν επαναπροωθήσεις και συλλογικές απελάσεις μεταναστών – σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και βίαιων – στα σύνορα της ΕΕ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας» και κάλεσε την Ελλάδα να τις διερευνήσει. Στις 21 Αυγούστου, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) εξέφρασε βαθιά ανησυχία «εξαιτίας του αυξανόμενου αριθμού αξιόπιστων αναφορών που καταδεικνύουν ότι άνδρες, γυναίκες και παιδιά μπορεί να έχουν επιστραφεί άτυπα στην Τουρκία αμέσως μετά την άφιξή τους σε ελληνικό έδαφος ή σε ελληνικά χωρικά ύδατα» και κάλεσε την Ελλάδα να απέχει από τέτοιες πρακτικές και να διερευνήσει σοβαρά τις αναφορές αυτές. Ο ίδιος Οργανισμός είχε δημοσιεύσει μια δήλωση με παρεμφερείς εκκλήσεις στις 12 Ιουνίου.

Παρομοίως, στην έκθεση του Ιουλίου σχετικά με την Ελλάδα, η Ομάδα Εργασίας για τις Αυθαίρετες Κρατήσεις των Ηνωμένων Εθνών (WGAD) ανέφερε ότι είχε λάβει αναφορές ότι «κάποιοι νεοαφιχθέντες στον Έβρο είχαν συλληφθεί, κρατούνταν και με συνοπτικές διαδικασίες επεστράφησαν στην Τουρκία από τα χερσαία σύνορα με την Ελλάδα, χωρίς να τους δοθεί η ευκαιρία να ζητήσουν διεθνή προστασία στην Ελλάδα». Η WGAD παρότρυνε τις αρχές να διερευνήσουν άμεσα και πλήρως τους ισχυρισμούς για τέτοιες αναγκαστικές επιστροφές, συμπεριλαμβανομένων των βίαιων ενεργειών ή της κακομεταχείρισης που μπορεί να έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια αυτών των περιστατικών και να διασφαλίσει ότι παρόμοιες πρακτικές δεν θα επαναληφθούν στο μέλλον».

Στις 6 Ιουλίου, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (LIBE) με θέμα τα θεμελιώδη δικαιώματα στα ελληνικά σύνορα, η Ευρωπαϊκή Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων, Ylva Johansson, είπε ότι τα περιστατικά πρέπει να διερευνώνται. Στο νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, που παρουσιάστηκε στις 23 Σεπτεμβρίου, η Επιτροπή συνέστησε στα κράτη μέλη να συστήσουν ανεξάρτητους μηχανισμούς παρακολούθησης, καθώς αυξάνονται οι ισχυρισμοί για βία και αυθαιρεσίες στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).

Παρά τους πολυάριθμους ισχυρισμούς που φέρνουν στο φως διεθνείς και μη κυβερνητικές οργανώσεις και παρά τις πολυάριθμες εκκλήσεις για διερεύνηση των ισχυριζόμενων περιστατικών, με λύπη διαπιστώνουμε ότι η ελληνική Κυβέρνηση μέχρι στιγμής αρνείται ότι εφαρμόζονται τέτοιες πρακτικές και δεν έχει αναλάβει δράση ώστε να δώσει τέλος σε αυτές τις αυθαιρεσίες ή να διερευνήσει ουσιαστικά τα επαναλαμβανόμενα περιστατικά, να αναλάβει την ευθύνη και να καλέσει τους υπεύθυνους να λογοδοτήσουν.

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Επιτροπής LIBE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στις 6 Ιουλίου, οι εκπρόσωποι της ελληνικής Κυβέρνησης αρνήθηκαν να σχολιάσουν τους ισχυρισμούς αυτούς, τους οποίους χαρακτήρισαν ως «ψευδείς ειδήσεις», παρά την πληθώρα των αναφορών που είχαν λάβει υπόψη τους οι Ευρωπαίοι νομοθετούντες. Όταν κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στο CNN, ο Πρωθυπουργός, κύριος Μητσοτάκης, κλήθηκε να σχολιάσει ένα άρθρο των New York Times που αναφερόταν στο ζήτημα των αναγκαστικών επιστροφών και δημοσιεύτηκε στις 14 Αυγούστου, είπε: «Δεν έχει συμβεί τίποτα τέτοιο. Είμαστε θύματα εκτεταμένης εκστρατείας παραπληροφόρησης», υπαινισσόμενος αντιθέτως ότι η Τουρκία ήταν υπεύθυνη.

Οι αναφερόμενες πρακτικές, όπως η βία, η στέρηση της ελευθερίας και οι παράνομες επιστροφές, παραβιάζουν αρκετούς κανόνες ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της απερίφραστης απαγόρευσης των επαναπροωθήσεων (refoulement), δηλαδή της εξαναγκαστικής επιστροφής οποιουδήποτε διατρέχει πραγματικό κίνδυνο δίωξης ή άλλης σοβαρής βλάβης. Αποτελούν παραβίαση της απαγόρευσης της απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης, της αυθαίρετης κράτησης και της συλλογικής απέλασης, όπως ορίζονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, της οποίας η Ελλάδα είναι μέρος.

Επίσης, η Ελλάδα δεσμεύεται και από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, όπου αναγνωρίζεται το δικαίωμα αίτησης για άσυλο, διασφαλίζεται η προστασία από τις επαναπροωθήσεις (refoulement) και απαγορεύονται οι συλλογικές απελάσεις. Οι επιστροφές με συνοπτικές διαδικασίες δεν επιτρέπουν την επαρκή αξιολόγηση των αναγκών προστασίας. Η Τουρκία δεν πληροί τα κριτήρια της ΕΕ ώστε να θεωρηθεί ασφαλής τρίτη χώρα στην οποία μπορεί να επιστραφεί ένας αιτών άσυλο, στα οποία κριτήρια περιλαμβάνεται ο σεβασμός της αρχής των μη επαναπροωθήσεων (non-refoulement) και το δικαίωμα να ζητήσει κανείς άσυλο.

Αναγνωρίζουμε ότι λόγω της έλλειψης μηχανισμών δίκαιου διαμοιρασμού της ευθύνης μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ και άλλων ανεπαρκειών στον τομέα της αλληλεγγύης, η Ελλάδα φέρει πολύ μεγαλύτερο βάρος από άλλα κράτη μέλη της ΕΕ. Έχουμε επανειλημμένα καλέσει τους θεσμούς και τα κράτη μέλη της ΕΕ να εφαρμόσουν έναν ουσιαστικό μηχανισμό διαμοιρασμού της ευθύνης. Ωστόσο, αυτό δεν απαλλάσσει την Ελλάδα από τις υποχρεώσεις της σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα βάσει των εγχώριων, ευρωπαϊκών και διεθνών δεσμεύσεών της, στις οποίες περιλαμβάνεται και το καθήκον προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας όλων των ανθρώπων, ανεξαρτήτως της ιδιότητάς τους ως μεταναστών ή αιτούντων άσυλο.

Ευχαριστούμε για την προσοχή σας σε αυτά τα τόσο σημαντικά ζητήματα. Ελπίζουμε σε έναν συνεχιζόμενο διάλογο.

Με εκτίμηση,


Human Rights Watch

ActionAid Hellas

Διεθνής Αμνηστία

ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων

Danish Refugee Council

Equal Rights Beyond Borders

Fenix – Humanitarian Legal Aid

Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων

Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Help Refugees

HIAS Greece

HumanRights360

International Rescue Committee

INTERSOS Hellas

Josoor

Legal Centre Lesvos

Lesvos Solidarity

Γιατροί του Κόσμου – Ελληνική Αντιπροσωπεία

Mobile Info Team

Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού

PRAKSIS

Refugee Legal Support

Refugee Rights Europe

Refugees International

Refugee Support Aegean

SolidarityNow

Terre des hommes Hellas


Κοινοποίηση:

Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Νότης Μηταράκης

Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Ιωάννης Πλακιωτάκης

Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστράτηγος Ελληνικής Αστυνομίας, Μιχάλης Καραμαλάκης

Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής, Αντιναύαρχος Θεόδωρος Κλιάρης

Ευρωπαία Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων, Ylva Johansson

Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, David Maria Sassoli

Πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (LIBE), Juan Fernando López Aguilar 

Εκτελεστικός Διευθυντής της Frontex, Fabirce Leggeri

Διευθυντής του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, Michael O'Flaherty

Συνήγορος του Πολίτη, Ανδρέας Ποττάκης


5/10/2020

https://www.hrw.org/el/news/2020/10/05/376552

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2020

Η ΥΠΑΤΗ ΑΡΜΟΣΤΕΙΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΑΤΥΠΕΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ ΚΑΙ ΑΠΕΥΘΥΝΕΙ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ ΑΣΥΛΟ

 


UNHCR

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.) εξακολουθεί να είναι βαθιά ανήσυχη εξαιτίας του αυξανόμενου αριθμού αξιόπιστων αναφορών που καταδεικνύουν ότι άνδρες, γυναίκες και παιδιά μπορεί να έχουν επιστραφεί άτυπα στην Τουρκία αμέσως μετά την άφιξή τους σε ελληνικό έδαφος ή σε ελληνικά χωρικά ύδατα τους τελευταίους μήνες.

Η Ύπατη Αρμοστεία υπογραμμίζει την έκκλησή της προς την Ελλάδα να απέχει από τέτοιου είδους πρακτικές και να διερευνήσει με σοβαρότητα τις αναφορές αυτές, που περιλαμβάνουν μια σειρά από αξιόπιστες και άμεσες μαρτυρίες που έχουν καταγραφεί από το γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας στην Ελλάδα και για τις οποίες έχουν ενημερωθεί οι αρμόδιες αρχές. Δεδομένης της φύσης, του περιεχομένου, της συχνότητας και της συνεκτικότητας των αναφορών αυτών, πρέπει να διενεργηθεί άμεσα κατάλληλη έρευνα χωρίς καμία άλλη καθυστέρηση.

Η Ύπατη Αρμοστεία σέβεται πλήρως το νόμιμο δικαίωμα των κρατών να ελέγχουν τα σύνορά τους και αναγνωρίζει τις προκλήσεις που προκύπτουν από τις μεικτές μεταναστευτικές μετακινήσεις στα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. Ωστόσο, τα κράτη πρέπει να εγγυώνται και να διασφαλίζουν τα δικαιώματα όσων αναζητούν διεθνή προστασία σύμφωνα με το εθνικό, το Ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να εξεταστεί η προσωπική του περίπτωση και να εκτιμηθούν οι ανάγκες του για προστασία.

«Η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός έχουν επιδείξει τεράστια αλληλεγγύη και συμπόνοια σε χιλιάδες πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο που έχουν αναζητήσει ασφάλεια στη χώρα αυτή από το 2015», δήλωσε ο Philippe Leclerc, Αντιπρόσωπος του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα. «Έκτοτε, ο αριθμός των αφίξεων έχει μειωθεί σημαντικά αλλά υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που συνεχίζουν να αναζητούν προστασία και άσυλο στην Ελλάδα και την Ευρώπη», πρόσθεσε.

«Η διαφύλαξη των συνόρων της Ελλάδας και η προστασία των προσφύγων δεν αποκλείουν το ένα το άλλο. Και τα δύο μπορούν και πρέπει να γίνουν. Δεν πρόκειται για δίλημμα αλλά για μια ισορροπία που πρέπει να επιτευχθεί», τόνισε ο κ. Leclerc. «Διαφορετικά, οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ ευρύτερες και καταστροφικές: για τους ανθρώπους των οποίων η ζωή και η ασφάλεια μπορεί να τεθούν σε κίνδυνο, για την  τήρηση των θεμελιωδών αρχών του διεθνούς και Ευρωπαϊκού δικαίου, καθώς και για τα ευρέως αναγνωρισμένα πρότυπα και τις αξίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που μπορεί να υπονομευθούν ανεπανόρθωτα», πρόσθεσε.

Η Ύπατη Αρμοστεία ανησυχεί ιδιαίτερα για τον αυξανόμενο αριθμό των αναφορών, από τον Μάρτιο του 2020, για φερόμενες άτυπες επιστροφές μέσω θαλάσσης ανθρώπων οι οποίοι, σύμφωνα με δικές τους μαρτυρίες ή τρίτων προσώπων, αποβιβάστηκαν σε ελληνικές ακτές και κατόπιν οδηγήθηκαν πίσω στη θάλασσα. Ανησυχία προκαλούν επίσης αναφορές και μαρτυρίες που έχει λάβει το Γραφείο σχετικά με ανθρώπους να εγκαταλείπονται στα ανοιχτά, σε βάρκες οι οποίες συχνά είναι μη αξιόπλοες και υπερπλήρεις, για πολλές ώρες προτού διασωθούν.

Η Ύπατη Αρμοστεία έχει επίσης απευθύνει έκκληση για τη λήψη περαιτέρω προληπτικών μέτρων ενάντια σε αυτές τις πρακτικές, για ξεκάθαρους κανόνες όσον αφορά τη διαδικασία που ακολουθείται στα σύνορα και για εσωτερικούς μηχανισμούς ελέγχου, μέσω και της ενδυνάμωσης του ρόλου του Συνηγόρου του Πολίτη.

Η προστασία της ανθρώπινης ζωής οφείλει να είναι η πρώτη προτεραιότητα, και στην ξηρά και στη θάλασσα. Η Ύπατη Αρμοστεία αναγνωρίζει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα κράτη πρώτης γραμμής όπως η Ελλάδα και καλεί τα κράτη μέλη της Ε.Ε. να επιδείξουν την αλληλεγγύη τους προς την Ελλάδα, ιδιαίτερα μέσω της μετεγκατάστασης αιτούντων άσυλο.

Μπορούν να επιτευχθούν λύσεις μέσω της καταπολέμησης της διακίνησης, της διεύρυνσης των νομικών επιλογών για τη μετανάστευση και της διασφάλισης ότι όλοι όσοι χρήζουν προστασίας θα μπορούν να έχουν αποτελεσματική πρόσβαση σε αυτή. Παράλληλα, η επιστροφή όσων διαπιστώνεται ότι δεν χρήζουν διεθνούς προστασίας, κατόπιν επίσημης εκτίμησης των αναγκών τους, συνιστά εξίσου κομμάτι της αποτελεσματικής διαχείρισης της μετανάστευσης και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με συνέπεια, καθώς και να υποστηρίζεται.

Το δικαίωμα του να αναζητάει κάποιος άσυλο είναι ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Μέσα από συντονισμένες προσπάθειες και συνεργασία μεταξύ των ενδιαφερομένων κρατών και της Ε.Ε., μπορεί να επιτευχθεί και η διαχείριση των συνόρων και να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα προστασίας των προσφύγων.

21/8/2020

https://www.unhcr.org/gr/16203-i-ya-anisihei-gia-tis-anafores-gia-atypes-epistrofes.html

[EN] DEPORTATION UNION: RIGHTS, ACCOUNTABILITY AND THE EU's PUSH TO INCREASE FORCED REMOVALS

 






Plans to increase the number of deportations from the EU will cost hundreds of millions of euros, create giant, opaque and unaccountable agencies and further undermine claims that the EU occupies the moral high ground in its treatment of migrants, argues a new report by the civil liberties organisation Statewatch.

The report, Deportation Union: Rights, accountability, and the EU’s push to increase forced removals,[1] provides a critical examination of EU legal and policy measures designed to step up the number of deportations, in particular those coordinated and funded by by Frontex, the EU’s border agency.[2]

The plan is for the agency to assist with the deportation of 50,000 people annually in the coming years. Between 2007 and 2018, the agency aided in the deportation of some 53,000 individuals, including over 850 people who were expelled to Afghanistan and almost 300 to Iraq. Expenditure on a number of flights to Afghanistan was labelled “irregular” by EU financial auditors, but no one has been held accountable for this.[3]

The vast majority of deportations coordinated and funded by Frontex head to Albania, Kosovo, Serbia, Tunisia and Nigeria, while Germany, Italy and Spain are the member states making the most use of the agency’s ‘services’.[4] Frontex is due to be allocated a hugely increased budget in the 2021-2027 period in order to implement its new powers, with the initial proposal from the European Commission seeking €13 billion.

The plan to increase the number of deportations from the EU and step up Frontex’s role will be aided by two other developments analysed in depth in the report: attempts to water down rights and protections set out in the EU law governing deportation proceedings; and an increase in the amount of personal data on migrants held in EU databases, at the same time as facilitating swifter access to those systems.

Following changes to its legal mandate in 2016 and 2019, Frontex is to acquire increased means for coordinating peoples’ removal, including through new databases to monitor the “stocks and flows” of individuals subject to deportation proceedings, the ability to process increased amounts of personal data, and powers to deploy increased numbers of ‘escorts’ and other officials on deportation flights.

However, the report warns that these new powers are not matched with sufficient measures for democratic oversight and scrutiny, or remedies for those who may have their fundamental rights breached during a Frontex-coordinated operation.

An increased number of fundamental rights monitors will be deployed by the agency and the agency’s complaints mechanism has been updated, but neither can be considered truly independent. The agency’s Fundamental Rights Office has also been granted more staff and greater independence, but it remains to be seen whether the agency will alter its longstanding practice of failing to provide it with adequate resources.[5]

The issuance of deportation orders remains the responsibility of national authorities, but Frontex’s assistance in their implementation raises serious concerns. The massive discrepancies in asylum recognition rates across the EU create a significant risk that expulsion flights funded and coordinated by Frontex may remove refugees to countries where they are at risk of torture or persecution.

Chris Jones, co-author of the report and Project Director at Statewatch, said:

“In liberal democratic states, deportations should be considered a matter of ultimate last resort. The plans of the EU and its member states point in the other direction – less rights for individuals and more powers for the authorities, making expulsions simpler and swifter. In the context of a global pandemic and a worldwide movement for racial equality, it is high time for some fresh thinking on migration, rather than increasingly punitive, expensive and ultimately unworkable measures.”

 Jane Kilpatrick, co-author of the report and a Researcher at Statewatch, remarks:

“Frontex frequently stretches its mandate to the limit, overstepping legal boundaries until a new regulation is introduced legitimising its activities. Accountability mechanisms included in the texts are insufficient, both in scope and functionality, to keep up with the agency’s increased role and influence. That the monitoring of Frontex’s deportation operations will now be organised and financed by the agency itself is a primary example of these deficiencies.”

Mariana Gkliati, co-author of the report and PhD researcher at Leiden University in the Netherlands, said:

“Return operations have been Frontex’s fastest-growing activity and are an area that warrants particular attention. More urgently than ever, Frontex needs to set in place the appropriate safeguards, central amongst them an effective and independent return monitoring system. This highly-sensitive human rights issue needs serious critical attention.”

Contacts

Chris Jones – chris [at] statewatch.org
Jane Kilpatrick – jane [at] statewatch.org

Statewatch office: 0203 691 5227

Notes

[1] The report is available here: https://www.statewatch.org/deportationunion

[2] The three sections of the report – looking at EU law governing deportations; databases and information systems; and Frontex – will be explained in a series of webinars featuring expert guest speakers and EU parliamentarians that will be announced in September. At the same time, the EU Commission is expected to announce its new Pact on Asylum and Migration, which many rights advocates fear will continue to pursue the increasingly hard-line approach taken by the EU in recent years.

[3] See the section of the report on ‘National Return Operations’, pp.20-21, https://www.statewatch.org/deportationunion

[4] The dataset used for the report can be found here: https://www.statewatch.org/deportationunion. Further information can also be found in the section ‘Frontex: the EU’s ‘deportation machine’’, pp.22-59

[5] These issues are examined in depth in ‘The use of force: restraints and escorts’, p.45; ‘Monitoring forced removals’, p.50 and ‘The complaints mechanism: improved but insufficient’, p.52, also available here: https://www.statewatch.org/deportationunion

21/8/2020

https://www.statewatch.org/news/2020/august/press-release-eu-s-planned-deportation-machine-expensive-dangerous-and-lacking-in-transparency-and-accountability-measures/