Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018



Αποτέλεσμα εικόνας για OMCT

OMCT logo


                 Via Email:

Geneva, 20 September 2018

Re: Systematic police violence and illegal deportation of asylum seekers in Evros

Dear Prime Minister,

The World Organisation Against Torture (OMCT), the leading global network of civil society organisations against torture, summary executions, enforced disappearances and all other cruel, inhuman or degrading treatment or punishment in the world, is writing to you to express its grave concern and to call upon your intervention in response to the following situation in Evros region.

The OMCT has been informed by the Greek Helsinki Monitor (GHM), a member of the OMCT SOS - Torture Network, about the alarming amount of reported cases and allegations of ill-treatment and illegal deportation of asylum seekers in the Evros region of Greece.

According to the information received, there is on-going and systematic use of violence against asylum seekers by law enforcement officers in the Evros border area with Turkey. The Greek authorities are detaining and arresting asylum seekers before sending them back to Turkey. People in need of international protection are being illegally deported without allowing them to file for asylum all the while destroying their personal items and documents.

According to the cases reported, migrants in Evros are regularly subjected to brutal beatings and deplorable conditions of detention that amount to ill-treatment and torture. Their subsequent expulsion and transport are characterised by further ill-treatment such as being crammed into small vans and overcrowded boats, risking their lives once more. Victims of these expulsions include vulnerable migrants such as pregnant women and minors.

Photographic evidence and video recordings have been provided by civil society organisations depicting injuries sustained from severe beatings. The images of 13 persons arrested by the Greek police near Mavrokklisi, Evros on 11 August 2018 show severe signs of violence. Moreover, their phones, passport and money were taken from them before being illegally deported to Turkey. Pictures of a woman from Syria who entered Greece from the Evros area with her three children before 11 August 2018 allege that she was severely beaten before being summarily deported to Turkey.

International rights bodies have criticised Greece in the past for failing to address allegations of police abuse and have called for complaints mechanisms to investigate abuse allegations. The European Committee for the Prevention of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment (CPT) visited Greece from 10 to 19 April 2018 and documented 15 cases of ill-treatment. The delegation of the CPT received several consistent and credible allegations of forcible removals of foreign nationals by boat from Greece to Turkey at the Evros River border by Greek police, border guards or paramilitary commandos.

The OMCT reiterates that collective expulsion is a practice prohibited by the European Convention on Human Rights.

Accordingly, the OMCT respectfully urges the authorities of Greece to:

  • Guarantee, in all circumstances, the physical and psychological integrity of all migrants and asylum seekers in Greece; 

  • Carry out an immediate, thorough, impartial, and transparent investigation into the events described above in the Evros region in order to identify all those responsible, and sanction them as provided by the law;

  • Ensure that adequate, effective and prompt reparation, including adequate compensation and rehabilitation, is granted to the victims for the violation of their human rights;

  • Conduct human rights trainings for the law enforcement officials, including police officers and border guards;

  • Ensure the respect of human rights and fundamental freedoms throughout the country in accordance with national laws and international human rights standards, in particular ensure the respect of the principle of non-refoulement in accordance with international and regional human rights instruments Greece has ratified, including the Convention against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment.

In the hope that the concerns expressed in this letter will receive the attention they deserve, we remain at your disposal for any further information.

Yours sincerely,

Gerald Staberock
Secretary General

Copies to:
-       Minister of Justice Mr. Michalis Kalogirou, Email:
-       Minister for Citizens Protection of Greece, Mr. Olga Gerovasili, Email:
-       General Secretary for Transparency and Human Rights, Ms. Maria Yannakaki, Email:



Φωτεινή Λαμπρίδη

Νέα έκθεση που καταδεικνύει την αστυνομική βία στον Έβρο εναντίον προσφύγων, παρουσιάζει το Την έκθεση την οποία συνοδεύουν και φωτογραφίες των κακοποιημένων θυμάτων, απέστειλε προχθές στην Επίτροπο για τα ανθρώπινα δικαιώματα το Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι.
«Η Ελλάδα είναι πια πρωταθλήτρια στην Ευρώπη και στη χρήση βίας από αστυνομικές και συναφείς αρχές, με πρακτικές που αρχίζουν να μας θυμίζουν την περίοδο της δικτατορίας.» λέει στο Τ o Παναγιώτης Δημητράς εκ μέρους της οργάνωσης. Επιβεβαιώνει μάλιστα το ρεπορτάζ του Τ του  συντάκτη μας Λευτέρη Αρβανίτη σύμφωνα με το οποίο στον Έβρο γίνεται συστηματική κακοποίηση προσφύγων που προσπαθούν να εισέλθουν και βίαιη επαναπροώθηση με τη συμμετοχή και δυνάμεις του στρατού. O  Π.Δημητράς επισημαίνει πως για τον Έβρο γνωρίζουμε πολύ λιγότερα πράγματα καθώς οι ΜΚΟ επικεντρώνονται στα νησιά γιατί δεν έχουν τους πόρους να κινηθούν στην περιοχή των συνόρων.
Η έκθεση που στείλατε στην επίτροπο για τα ανθρώπινα δικαιώματα περιλαμβάνει μια σειρά περιστατικών βίας που ασκούν οι αστυνομικοί στον Έβρο σε πρόσφυγες που προσπαθούν να εισέλθουν στη χώρα. Έχετε εικόνα για τον αριθμό των περιστατικών και ποια περίοδο ακριβώς αφορούν;
Υπάρχουν τουλάχιστον 410 περιπτώσεις τεκμηριωμένες από τους κατονομαζόμενους φορείς από το 2015 έως σήμερα και εκτίμησή μας πως αυτά είναι η κορυφή του παγόβουνου, με το σύνολο των θυμάτων να είναι πολλές χιλιάδες. Οι περισσότερες αφορούν το τελευταίο δωδεκάμηνο. Πρόκειται για συστηματική χρήση βίας και παράνομες απελάσεις σε έκταση χωρίς προηγούμενο για την περίοδο της μεταπολίτευσης.
Βλέπουμε φωτογραφίες προσφύγων με σημάδια που δείχνουν την κακοποίηση. Μπορείτε να μας πείτε με λίγα λόγια τι καταγγέλλουν τα θύματα και οι οργανώσεις;
Στην περιοχή του Έβρου, αστυνομικές και ίσως στρατιωτικές αρχές, συχνά κουκουλοφόροι, όταν εντοπίζουν μετανάστες/πρόσφυγες που έχουν εισέλθει από την Τουρκία προφανώς χωρίς τις νόμιμες διαδικασίες, τους παραπλανούν πως θα τους βοηθήσουν για να μην αντισταθούν και μετά τους μεταφέρουν σε μέρη όπου τους χτυπούν κυρίως με γκλομπς, συχνά τους ξεγυμνώνουν, τους αφαιρούν χρήματα, έγγραφα ταυτότητας και προσωπικά αντικείμενα και τους απελαύνουν βίαια στην Τουρκία.
Αναφέρατε τη φράση «..ίσως και στρατιωτικές αρχές». Σε  σχετικό αποκαλυπτικό ρεπορτάζ πριν μήνες έγραφε πως σύμφωνα με πληροφορίες του, ίσως να εμπλέκονται και στρατιωτικοί στα περιστατικά βίαιης  επαναπροώθησης. Έχει πέσει κάτι στην αντίληψή σας;
Ναι σύμφωνα με τις αναφορές συνεργάζεται αστυνομία και στρατός.
Έχετε απευθυνθεί στην πολιτεία και ποια ήταν η απάντηση από το αρμόδιο υπουργείο
Κατ αρχή το δημοσίευμα του μαζί με άλλα τα περιλάβαμε σε ανάρτηση του Παρατηρητηρίου Ρατσιστικών Εγκλημάτων που είναι δημόσια και τη διαβάζουν όλες οι αρχές, που όμως δεν έκαναν τίποτε ούτε όταν δημοσιεύθηκε το ρεπορτάζ του, ή οι εκθέσεις των φορέων που περιλάβαμε στην έκθεσή μας, ούτε τώρα. Οι αρχές θα (παραστήσουν πως θα) αντιδράσουν όταν τους υποβληθεί επίσημα αίτημα και μετά θα πουν πως το ερευνούν, πως δεν στοιχειοθετούνται οι καταγγελίες κτλ. 
Ποιες είναι οι δυσκολίες στο να χαρτογραφηθεί ακριβώς το τι συμβαίνει στον Έβρο;
Οι ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών/προσφύγων έχουν επικεντρωθεί με μόνιμη παρουσία στα νησιά. Ίσως λόγω έλλειψης πόρων, ίσως λόγω του πολύ δυσκολότερου τρόπου δράσης σε μια περιοχή όπου συχνότατα στο όνομα της "εθνικής ασφάλειας" εμποδίζεται -παράνομα- η κίνηση στις επίδικες περιοχές, οι ΜΚΟ είναι απούσες σε μόνιμη βάση στην περιοχή και μόνο με αποστολές από καιρού σε καιρό καταγράφουν όσα γνωρίζουμε. Επίσης, δεδομένου ότι τα θύματα καταλήγουν στην Τουρκία, υπάρχει αδυναμία των τουρκικών ΜΚΟ να συνεργαστούν. Δεν είναι τυχαίο πως τα περισσότερα στοιχεία υπάρχουν από διεθνείς οργανώσεις που δραστηριοποιούνται και στις δύο χώρες.
Τι περιμένετε από την επίτροπο;
Περιμένουμε από την Επίτροπο, στην έκθεσή της για την πρόσφατη επίσκεψή της στην Ελλάδα, να αναφερθεί στις καταγγελίες αυτές και να κάνει αυστηρότερες συστάσεις/προτάσεις στην Ελλάδα. Περιμένουμε επίσης να δώσει η Ελλάδα την άδεια να δημοσιευθεί η έκθεση της Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (CPT) που επισκέφθηκε την Ελλάδα την περασμένη άνοιξη και έχει μεταξύ άλλων καταγράψει 15 συνεντεύξεις θυμάτων. Περιμένουμε στη συνέχεια η CPT να περιλάβει όλα αυτά στην εκτεταμένη επίσκεψη της στην Ελλάδα το 2019. Περιμένουμε τέλος την Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων (CAT) που θα εξετάσει την Ελλάδα στη Γενεύη τον Ιούλιο 2019 να "ανακρίνει" την ελληνική αντιπροσωπεία για όλα αυτά και πολλά άλλα που θα της προτείνουμε και να εκδώσει αυστηρές συστάσεις.
Η Ελλάδα έχει καταδικαστεί πολλές φορές για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και  το Συμβούλιο της Ευρώπης αλλά και ο ΟΗΕ παρατηρούν συχνά ότι οι ποινές που αφορούν τους αστυνομικούς που αποδεδειγμένα έχουν βασανίσει κρατούμενους είναι τόσο ελαφριές ώστε δεν λειτουργούν αποτρεπτικά. Τι πιστεύεται ότι πρέπει να γίνει;
Έχει ζητηθεί η αλλαγή της νομοθεσίας που δεν θα επιτρέπει για παράδειγμα σε ένα βασανιστή δύο νέων με ηλεκτροσόκ -όπως συνέβη το καλοκαίρι του 2002-  να καταδικάζεται 12 χρόνια αργότερα στην "εξοντωτική" ποινή της μη φυλάκισης. Οι αστυνομικοί που έκαναν χρήση ηλεκτροσόκ σε κρατούμενους τότε απλώς πληρωσαν (στο κράτος, όχι στα θύματα) 250 ευρώ κάθε μήνα επί 36 μήνες.  Ποινή με μετατροπή 5 χρόνων φυλάκισης με 5 ευρώ την ημέρα και πληρωμή σε 36 δόσεις. Αλλά καμιά κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται να συμμορφωθεί. Ούτε η ελληνική δικαιοσύνη ενδιαφέρεται, αφού άλλωστε οι καταδικαστικές αποφάσεις ουσιαστικά καταδικάζουν την ελληνική δικαιοσύνη που δεν παραπέμπει σε δίκες, ή αθωώνει, ή τελικά "χαϊδεύει" τους θύτες.
Που βρίσκεται η Ελλάδα σε σχέση με άλλες χώρες σε σχέση με το θέμα;
Με τις τελευταίες εξελίξεις στον Έβρο νομίζω πως η Ελλάδα είναι πια Ευρωπαία πρωταθλήτρια όχι μόνο στην ατιμωρησία και στην περιφρόνηση καταδικαστικών αποφάσεων ή συστάσεων από διεθνή δικαστήρια ή διεθνείς οργανισμούς, όπως μέχρι πρόσφατα λέγαμε, αλλά πλέον και στη χρήση βίας από αστυνομικές και συναφείς αρχές, με πρακτικές που αρχίζουν να μας θυμίζουν την περίοδο της δικτατορίας.   
Δείτε την έκθεση εδώ 


Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018



Έγκυες Γυναίκες και Αλλες Ευάλωτες Ομάδες Στερούνται Υγειονομικής Περίθαλψης και Υποστήριξης

Migrants that crossed the land border between Greece and Turkey are seen at the Pre-Removal Detention Center in the village of Fylakio, Northern Greece, February 24, 2017.
Οι μετανάστες που διέσχισαν τα χερσαία σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας εμφανίζονται στο Προαναχωρητικό Κέντρο Κράτησης στο χωριό Φυλάκιο, Βόρεια Ελλάδα, 24 Φεβρουαρίου 2017.
 © 2017 Alexandros Avramidis /Reuters

(Αθήνα) – Χιλιάδες μετανάστες και αιτούντες άσυλο στη βόρεια  Ελλάδα υπόκεινται σε άθλιες συνθήκες υποδοχής και κράτησης, με τις ομάδες  που διατρέχουν κίνδυνο να στερούνται της απαραίτητης προστασίας,  ανέφερε σήμερα η Human Rights Watch. Η Ελλάδα δεν έχει καν διασφαλίσει την τήρηση των ελάχιστων προτύπων για εγκύους, νέες μητέρες και άλλους που έχουν φθάσει μέσω των χερσαίων συνόρων της με την Τουρκία στην περιοχή του Έβρου, πολλοί από τους οποίους έχουν διαφύγει από τη βία ή την καταστολή στις πατρίδες τους, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας, του Αφγανιστάν και του Ιράκ.
Κατά τη διάρκεια επισκέψεων σε τρία κέντρα υπό κρατική διαχείριση όπου κρατούνται αιτούντες άσυλο και μετανάστες τον Μάιο του 2018, η Human Rights Watch διαπίστωσε πως οι συνθήκες διαβίωσης δεν πληρούν τα διεθνή πρότυπα. Και οι τρεις εγκαταστάσεις στερούνται επαρκούς πρόσβασης σε υγειονομική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένης υγειονομικής φροντίδας και στήριξης ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο, μεταξύ αυτών και γυναικών που ταξιδεύουν ασυνόδευτες, εγκύων, νέων μητέρων και θυμάτων σεξουαλικής βίας. Η έλλειψη διερμηνέων αποτελεί τροχοπέδη στην ουσιαστική επικοινωνία. Οι αιτούντες άσυλο και οι μετανάστες δεν γνώριζαν ούτε καν τον λόγο κράτησής τους.  Όσοι παραχώρησαν συνέντευξη ανέφεραν λεκτική βία από πλευράς της αστυνομίας, ενώ δύο είπαν ότι είδαν την αστυνομία να προβαίνει σε σωματική κακοποίηση άλλων.  
«Μας είπαν ότι έτυχαν τόσο κακής μεταχείρισης σε αυτές τις εγκαταστάσεις που αισθάνθηκαν απαξιωμένοι», είπε η Hillary Margolis, ερευνήτρια για τα δικαιώματα των γυναικών στην Human Rights Watch. «Η Ελλάδα έχει την ευθύνη να τηρεί τα βασικά πρότυπα φροντίδας για όλους υπό την επίβλεψή της, ασχέτως της μεταναστευτικής ιδιότητάς τους».
49 αιτούντες άσυλο και μετανάστες στις τρεις αυτές δομές, καθώς και ελληνικές αρχές και προσωπικό δομών παραχώρησαν συνεντεύξεις στη Human Rights Watch. Οι συνθήκες ήταν ιδιαιτέρως κακές στο προαναχωρησιακό κέντρο κράτησης στο Φυλάκιο, όπου οι ίδιοι οι ερευνητές της Human Rights Watch είδαν τους αιτούντες άσυλο να κρατούνται σε σκοτεινά και υγρά κρατητήρια, με μεγάλη δυσοσμία στους διαδρόμους. Αιτούσες άσυλο και μετανάστριες κρατούνταν μαζί με άνδρες μη συγγενείς τους τόσο στο προαναχωρησιακό κέντρο όσο και στο κέντρο υποδοχής και ταυτοποίησης στο Φυλάκιο, όπου οι χώροι στέγασης υπολείπονται βασικών προτύπων, όπως η ύπαρξη αποχωρητηρίων και κλειδαριών στις πόρτες. Οι εργαζόμενοι και στα δύο κέντρα στο Φυλάκιο επιβεβαίωσαν πως οι συνθήκες παραμένουν ίδιες στα τέλη Ιουλίου. Κατά τον χρόνο επίσκεψης της Human Rights Watch στην ανοιχτή δομή στα Διαβατά, οι αιτούντες άσυλο και οικογένειες μεταναστών στεγάζονταν μαζί σε υπερπλήρη δωμάτια και ορισμένοι σε αντίσκηνα, συμπεριλαμβανομένων εγκύων και νέων μητέρων.
Μία σημαντική αύξηση των αφίξεων στον Έβρο την άνοιξη του 2018, με αιχμή τον Απρίλιο, επιβράδυνε τις διαδικασίες υποδοχής και ταυτοποίησης, με αποτέλεσμα υπερπλήρεις δομές και μεγαλύτερη διαμονή σε αυτές. Ωστόσο, αυτό δεν απαλλάσσει την ελληνική κυβέρνηση από τις υποχρεώσεις της να σέβεται τα δικαιώματα όλων των αιτούντων άσυλο και μεταναστών, συμπεριλαμβανομένης της παροχής αξιοπρεπών προτύπων διαβίωσης και υγειονομικής περίθαλψης.
Για όσο χρόνο εκκρεμούν οι διαδικασίες υποδοχής και ταυτοποίησης, οι Ελληνικές αρχές κρατούν στην βόρεια Ελλάδα τους νεοαφιχθέντες παράτυπους μετανάστες και εκείνους που αιτούνται διεθνή προστασία σε μία από τις ακόλουθες δομές: σε τμήματα συνοριακής φύλαξης στην περιοχή του Έβρου, στο προαναχωρησιακό κέντρο κράτησης στο Φυλάκιο υπό τη διαχείριση της Ελληνικής Αστυνομίας και στο κέντρο υποδοχής και ταυτοποίησης στο Φυλάκιο, υπό τη διαχείριση του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής. Ορισμένοι έπειτα μεταφέρονται σε ανοιχτές δομές, συμπεριλαμβανομένου του καταυλισμού στα Διαβατά στην Θεσσαλονίκη, υπό τη διαχείριση του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, και άλλοι σε χώρους στέγασης που υποστηρίζονται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Ορισμένοι παραμένουν υπό κράτηση καθ’όσο χρόνο εκκρεμούν οι αιτήσεις ασύλου, απέλασης ή εθελούσιας επιστροφής.

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018


Available in  العربية Français


Pregnant Women, Others ‘At-Risk’ Lack Health Care, Support

Migrants that crossed the land border between Greece and Turkey are seen at the Pre-Removal Detention Center in the village of Fylakio, Northern Greece, February 24, 2017.
Migrants that crossed the land border between Greece and Turkey are seen at the Pre-Removal Detention Center in the village of Fylakio, Northern Greece, February 24, 2017.
 © 2017 Alexandros Avramidis /Reuters

(Athens) – Thousands of migrants and asylum seekers in northern 
Greece have been subject to appalling reception and detention conditions, with at-risk groups lacking necessary protection, Human Rights Watch said today. Greece has failed to ensure minimum standards for pregnant women, new mothers, and others arriving via the land-border with Turkey in the Evros region, many of whom are fleeing violence or repression in countries including Syria, Afghanistan, and Iraq.
During visits to three government-run centers holding asylum-seekers and migrants in May 2018, Human Rights Watch found living conditions that do not meet international standards. All three facilities lacked adequate access to health care, including mental health care, and support for at-risk people, including women traveling alone, pregnant women, new mothers, and survivors of sexual violence. The lack of interpreters hindered essential communication. Asylum seekers and migrants said they did not know why they were being held. Interviewees reported verbal abuse by police, and two said they witnessed police physically abusing others.
“People told us they were being treated so poorly in these facilities that they felt less than human,” said Hillary Margolis, women’s rights researcher at Human Rights Watch. “Greece has a responsibility to uphold basic standards of care for everyone in its custody, regardless of their immigration status.”
Human Rights Watch interviewed 49 asylum seekers and migrants in the three facilities, as well as Greek authorities and facility personnel. Conditions were especially poor at the Fylakio pre-removal detention center, where Human Rights Watch researchers witnessed asylum seekers being held in dark, dank cells, with overpowering odors in the corridors. Female asylum seekers and migrants were being held with unrelated males at both the pre-removal center and the reception and identification center at
Fylakio, where housing failed to meet such basic standards as having toilets and locking doors. People working at both centers in Fylakio confirmed in late July conditions remain the same. At the time of Human Rights Watch’s visit to the Diavata open camp, asylum seekers and migrant families were housed together in crowded rooms, and some in tents, including pregnant women and new mothers.
A surge in arrivals over Greece’s northern land border with Turkey in the spring of 2018, peaking in April, slowed reception and identification procedures, leading to overcrowding and lengthier stays in detention facilities. However, this does not absolve the Greek government of obligations to uphold the rights of all asylum seekers and migrants, including by providing decent living standards and health care.
Pending completion of reception and identification procedures, Greek authorities hold newly arrived irregular migrants and those seeking international protection in northern Greece in one or more of the following facilities: border police stations in the Evros region; the Fylakio pre-removal detention center, run by the Hellenic Police; and the Fylakio reception and identification center, run by the Ministry for Migration Policy. Some are then transferred to open camps, including the Diavata camp in Thessaloniki, run by the Migration Policy Ministry, and others to accommodations supported by the UN refugee agency. Some remain in detention pending examination of asylum claims, deportation, or voluntary return.
Human Rights Watch wrote to the Hellenic Police and the Migration Policy Ministry in June to seek comment on the findings. The head of the Hellenic Police replied on July 4 acknowledging increased arrivals had put pressure on facilities, but said conditions were improving. The Migration Ministry had not responded at time of writing.
Government reception and identification procedures are supposed to include medical checks and screening for vulnerable people including pregnant women and new mothers, people with medical or mental health conditions, people with disabilities, and unaccompanied or separated children. However, Human Rights Watch found these procedures are not conducted systematically. Most asylum seekers and migrants interviewed said they had not been screened by medical personnel or asked about vulnerabilities, including pregnancy or health conditions.
Four pregnant women said they had not been able to get adequate prenatal care even after requesting it. A 31-year-old woman from Iraq who was four months pregnant said she had not been screened in the four days since she had arrived at the reception center.

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018


Johannes Thumfart

Πολιτισμικά ορόσημα όπως το θεμελιώδες δικαίωμα ασύλου και τα ανοιχτά σύνορα στην Ευρώπη τίθενται σε κίνδυνο λόγω της ανόδου του ακροδεξιού λαϊκισμού . Οι λόγοι για αυτήν την εξέλιξη είναι αρκετά διαφορετικοί σε τοπικό επίπεδο.
Ο Ντόναλντ Τραμπ κατασκευάζει τείχος στα σύνορα με το Μεξικό. Ο λαϊκιστής Βίκτορ Όρμπαν αποκλείει την είσοδο προσφύγων. Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ζώνης του Σένγκεν στήνονται νέοι φράκτες και ενισχύονται οι παλιότεροι: Στη Βουλγαρία, το Καλαί, την Ουγγαρία, τους ισπανικούς θύλακες της Μελίγια και της Θέουτα, μεταξύ της Νορβηγίας και της Ρωσίας. Τα ισραηλινά εμπόδια στη Δυτική Όχθη και το τείχος στα σύνορα με τη Γάζα βρίσκονται όλο και περισσότερο στη συζήτηση. Ακόμη και η Σαουδική Αραβία χτίζει ένα τείχος, για την προστασία από τη μετανάστευση από τις φτωχότερες και πολιτικά ανήσυχες γειτονικές χώρες. Λιγότερο συχνά συζητιούνται οι οχυρωματικές ενισχύσεις στα σύνορα μεταξύ Ουζμπεκιστάν και του Κιργιστάν, της Ταϊλάνδης με τη Μαλαισία, Κένυας και Σομαλίας, Ινδίας και Μπαγκλαντές, της Ινδίας και του Πακιστάν.
Τα τείχη είναι πολιτικά σύμβολα
Η Αμερικανίδα  πολιτικός επιστήμονας Γουέντι Μπράουν γράφει στο τελευταίο βιβλίο της με τίτλο «Τείχη: Ο νέος αποκλεισμός και η μείωση της εθνικής κυριαρχίας» ότι αυτά τα παραδείγματα συνιστούν μια παγκόσμια συνολική εικόνα. Η κύρια ανησυχία της είναι η έκκληση για νέες συνοριακές οχυρώσεις. Η νέα τάση για την οχύρωση των συνόρων δεν είναι, σε αντίθεση με ό, τι θα πίστευε κανείς, ένα σημάδι της αναβίωσης του εθνικού κράτους, αλλά ένα σημάδι της αυξανόμενης αδυναμίας του. Εξάλλου, οι νέες συνοριακές οχυρώσεις δεν προορίζονταν να σφραγίζουν το κράτος ενάντια σε ένα άλλο κράτος. Οι παγκόσμιες δυνάμεις έναντι των οποίων θα πρέπει να ενισχυθεί η οχύρωση των συνόρων είναι κυρίως μετανάστες από φτωχές, πολιτικά ασταθείς χώρες - και ως εκ τούτου δεν αποτελούν πραγματικά ισοδύναμους αντιπάλους.
Ελάχιστο είναι , σύμφωνα με την  Μπράουν, το πρακτικό όφελος από αυτές τις νέες συνοριακές οχυρώσεις. "Άλλα μέτρα αστυνόμευσης και εποπτείας είναι φθηνότερα και πιο αποτελεσματικά", γράφει. "Και τα άτομα και οι μικρές ομάδες μπορούν να παρακολουθούνται καλύτερα και να αναπροσανατολίζονται εν κινήσει με τεχνολογία επιτήρησης και περιπολίες, παρά με τείχη". Οι νέες οχυρώσεις είναι απλώς συμβολικές χειρονομίες. Χρησιμοποιώντας το αρχαϊκό, ναι, στυλ του τείχους σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, νομίζουν ότι  θα ξεγελάσουν το λαό για να σώσουν κάτι που είναι πέρα από κάθε λύτρωση: το απομονωμένο έθνος στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Η Γουέντι Μπράουν αναγνωρίζει αυτή την εξωπραγματική κατάσταση ως μια μετατόπιση της πραγματικότητας που πρέπει να τελειώσει αργά ή γρήγορα το κακό.
Τέλος, η καταπίεση δημιουργεί επίσης μια αποκαλυπτική κωμωδία - όπως η ιστορία της Golden State Fence Company, η οποία κατασκευάζει τμήματα της οχύρωσης των συνόρων των ΗΠΑ με το Μεξικό και απασχολούσε ακόμη και παράνομους μετανάστες. Ή οι ισραηλινές γυναίκες έποικοι στη Δυτική Όχθη, οι οποίες διαμαρτυρήθηκαν για την κατασκευή τείχους στα σύνορα με το Ισραήλ επειδή δεν θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε Παλαιστίνιες οικιακές βοηθούς  για τα σπίτια τους.
Η ανδρική υπεράσπιση των συνόρων
Η Μπράουν διερευνά επίσης μια ενδιαφέρουσα πτυχή του ρόλου του φύλου στην τάση για οχύρωση των συνόρων. Όπως υποστηρίζει  η διαπερατότητα, είναι "γυναικεία κωδικοποίηση", ενώ "η τάση για περιορισμό είναι αρσενική κωδικοποίηση ". Η έκκληση για ισχυρά σύνορα, σύμφωνα με τη Μπράουν, είναι επίσης ένας τρόπος συμβολικής  υπεράσπισης μιας αρρενωπότητας που θεωρείται ότι απειλείται.
Πηγή Der Spiegel