[ΕΝ] GREECE: PUSHBACKS AND VIOLENCE AGAINST REFUGEES AND MIGRANTS ARE DE FACTO BORDER POLICY

PRESS RELEASE

Greece: Pushbacks and violence against refugees and migrants are de facto border policy 

·Amnesty International reveals new evidence of torture, ill-treatment and illegal pushbacks of refugees and migrants to Turkey 

·People apprehended and detained up to 700km away from the border before being transferred and returned at the land border with Turkey 

·Amnesty calls on the EU border force Frontex to suspend or withdraw its Greek operations 

·Spokespeople available  

Greek border forces are violently and illegally detaining groups of refugees and migrants before summarily returning them to Turkey, in contravention of their human rights obligations under EU and international law, new research from Amnesty International has revealed.

The report, Greece: Violence, lies and pushbacks, documents how the Greek authorities are conducting illegal pushbacks at land and sea. It focuses primarily on unlawful operations in the Evros region, at the land border between Greece and Turkey.  In February and March 2020, Greece violently pushed back refugees and migrants in response to Turkey’s unilateral opening of the land borders. By documenting incidents that occurred in the aftermath of those events, from June to December 2020, this new research demonstrates that human rights violations at Greece’s borders continue and have become an entrenched practice. 

It is clear that multiple arms of the Greek authorities are closely coordinating to brutally apprehend and detain people who are seeking safety in Greece, subjecting many to violence, then transferring them to the banks of the Evros river before summarily returning them to Turkey,

Adriana Tidona, Migration researcher for Europe at Amnesty International

“Our research shows that violent pushbacks have become the de facto Greek border control policy in the Evros region. The level of organization needed to execute these returns, which affected around 1000 people in the incidents we documented, some numerous times and sometimes via unofficial detention sites, shows just how far Greece is going to illegally return people and cover it up.”

The vast majority of people Amnesty International spoke to reported that they had experienced or witnessed violence from people they described as uniformed Greek officials, as well as men in civilian clothing. This included blows with sticks or truncheons, kicks, punches, slaps, and pushes, sometimes resulting in severe injuries. Men were often subjected to humiliating and aggressive naked searches, sometimes in the sight of women and children.

In most cases, the acts of violence reported violated the international prohibition of inhuman or degrading treatment. Some incidents also amounted to torture, due to their severity and humiliating or punitive intent.

Saif*, a 25-year-old Syrian man pushed back four times in August 2020, told Amnesty International that on his second attempt, the group he was travelling with was ambushed by “soldiers” in black gear and balaclavas and transferred to the banks of the Evros river, which runs across the Greek and Turkish border. Two people in the group tried to escape but were stopped and ruthlessly beaten by one of the soldiers. Saif, who suspected that the man’s spine had been broken, told Amnesty International: “He could not move at all, he could not even move his hands.” According to Saif, after soldiers took the two injured men across the river to Turkey, Turkish soldiers and an ambulance came to assist the injured.

One individual told Amnesty International that during one of the return operations, he and his group were forced off the boat and into the water near an islet in the middle of the Evros river, where they remained stranded for days. A man who was forced off the boat could not swim and screamed for help as he bobbed up and down in the water and was seen to be swept away with the current.  

Pushbacks are not only taking place in border areas. People are also being apprehended and detained far into the Greek mainland before being returned to the Evros region to be illegally returned. Amnesty International spoke to four people who were arbitrarily apprehended and detained in areas of northern Greece and ultimately pushed back to Turkey in larger groups. Among them were a recognized refugee and a registered asylum seeker who had been living in mainland Greece for almost a year.

One of them, Nabil* a 31-year-old Syrian man and registered asylum-seeker in Greece told Amnesty International that he was arrested at the port in the city of Igoumenitsa, in North-western Greece. Police told him that he would be transferred to Athens and released, however he was then transferred to a second detention site closer to the Evros land border, beaten and ultimately pushed back in a group of 70 people, including children. He told Amnesty International: “Before I entered the bus, I showed the police my asylum card, but they took it from me, shredded it, and told me to get into the bus.”

All of the people we spoke to were pushed back from areas where Frontex has significant numbers of staff. The agency cannot therefore claim to be ignorant of the abuses that we, and many others, have documented. Frontex has the duty to prevent human rights violations, if they cannot do this effectively, they should withdraw or suspend operations in Greece.

Adriana Tidona

For more information or to arrange an interview, please contact:    Alison Abrahams on alison.abrahams@amnesty.org +32 2 548 27 73 or +32 483 680 812  Or press@amnesty.org +44 20 7413 5566 

Background 

Amnesty International’s report GREECE: VIOLENCE, LIES AND PUSHBACKS is based on conversations with 16 people, who experienced 21 pushbacks. It primarily focussing pushbacks from the Evros border between June and December 2020. Based on their testimonies, these unlawful operations are estimated to have affected around 1000 people. 

Today, Human Rights Watch is releasing related research which looks at Frontex’s accountability for human rights violations at the EU’s external borders, including in Greece.

Frontex, the European Border and Coast Guard Agency, has an obligation to take reasonable measures to protect people from human rights violations and to suspend or withdraw its activities if such violations are occurring. 

*Names have been changes to protect identities.

23/6/2021

https://www.amnesty.org/en/latest/press-release/2021/06/greece-pushbacks-and-violence-against-refugees-and-migrants-are-de-facto-border-policy/ 

ΕΛΛΑΔΑ: ΟΙ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΒΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΡΙΩΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΗΝ DE FACTO ΣΥΝΟΡΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Νέα έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας αποκαλύπτει ότι οι ελληνικές συνοριακές δυνάμεις κρατούν βίαια και παράνομα ομάδες προσφύγων και μεταναστών/ριών, προτού τους/τις επαναπροωθήσουν με συνοπτικές διαδικασίες στην Τουρκία, κατά παραβίαση των υποχρεώσεών τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα σύμφωνα με το δίκαιο της Ε.Ε. και το διεθνές δίκαιο.

Η έκθεση «Ελλάδα: Βία, ψέματα και επαναπροωθήσεις» (βλ. στα ελληνικά: περίληψη, συστάσεις) τεκμηριώνει το πώς οι ελληνικές αρχές πραγματοποιούν επαναπροωθήσεις σε ξηρά και θάλασσα. Επικεντρώνεται πρωτίστως σε παράνομες επιχειρήσεις στην περιοχή του Έβρου, στα χερσαία σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2020, η Ελλάδα απώθησε βίαια πρόσφυγες και μετανάστες/ριες ως απάντηση στο μονομερές άνοιγμα των χερσαίων συνόρων από την Τουρκία. Τεκμηριώνοντας περιστατικά που συνέβησαν στον απόηχο εκείνων των γεγονότων, από τον Ιούνιο έως τον Δεκέμβριο του 2020, αυτή η νέα έρευνα καταδεικνύει ότι οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα σύνορα της Ελλάδας συνεχίζονται και έχουν καταστεί παγιωμένη πρακτική.

Είναι ολοφάνερο ότι διάφορα σώματα των ελληνικών αρχών συνεργάζονται στενά για να συλλαμβάνουν βίαια και να θέτουν υπό κράτηση ανθρώπους οι οποίοι αναζητούν ασφάλεια στην Ελλάδα, υποβάλλοντας πολλούς από αυτούς σε βία, και ότι στη συνέχεια τους μεταφέρουν στις όχθες του ποταμού Έβρου προτού τους επαναπροωθήσουν με συνοπτικές διαδικασίες στην Τουρκία.

Adriana Tidona, ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας για τη μετανάστευση στην Ευρώπη.

«Η έρευνά μας καταδεικνύει ότι οι βίαιες επαναπροωθήσεις έχουν καταστεί η de facto ελληνική πολιτική ελέγχου των συνόρων στην περιοχή του Έβρου. Τα περιστατικά επαναπροωθήσεων που τεκμηριώσαμε αφορούν έως και 1.000 άτομα. Μερικά από αυτά επαναπροωθήθηκαν πολλές φορές, και σε ορισμένες περιπτώσεις μέσω ανεπίσημων χώρων κράτησης. Το επίπεδο οργάνωσης που απαιτείται για να εκτελεστούν αυτές οι επαναπροωθήσεις δείχνει πόσο μακριά φτάνει η Ελλάδα ώστε να επαναπροωθεί παράνομα ανθρώπους και να το συγκαλύπτει».

Η μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων με τους οποίους μίλησε η Διεθνής Αμνηστία ανέφεραν ότι είχαν υποστεί ή γίνει μάρτυρες βίας από ανθρώπους τους οποίους περιέγραψαν ως ένστολους Έλληνες κρατικούς υπαλλήλους, όπως και άνδρες με πολιτικά. Αυτό περιλάμβανε χτυπήματα με ραβδιά ή κλομπ, κλωτσιές, γροθιές, χαστούκια και σπρωξίματα, τα οποία κάποιες φορές είχαν ως αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς. Οι άνδρες συχνά υποβάλλονταν σε εξευτελιστικούς και επιθετικούς ελέγχους με εκγύμνωση, κάποιες φορές μπροστά στα μάτια γυναικών και παιδιών.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι αναφερθείσες πράξεις βίας παραβίασαν τη διεθνή απαγόρευση απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης. Μερικά περιστατικά ανέρχονται επίσης σε βασανιστήρια, εξαιτίας της σοβαρότητάς τους και της πρόθεσης για ταπείνωση ή τιμωρία.

Ο Σαΐφ,* ένας 25χρονος Σύριος ο οποίος απωθήθηκε τέσσερις φορές τον Αύγουστο του 2020, είπε στη Διεθνή Αμνηστία ότι, κατά τη δεύτερη προσπάθειά του, η ομάδα με την οποία ταξίδευε έπεσε σε ενέδρα «στρατιωτών» με μαύρη εξάρτηση και κουκούλες και μεταφέρθηκε στις όχθες του ποταμού Έβρου, ο οποίος διατρέχει τα ελληνικά και τουρκικά σύνορα. Δύο άτομα της ομάδας προσπάθησαν να ξεφύγουν, αλλά εμποδίστηκαν και ξυλοκοπήθηκαν ανελέητα από έναν από τους στρατιώτες. Ο Σαΐφ, ο οποίος είχε την υποψία ότι ο ένας άνδρας είχε υποστεί κάταγμα στη σπονδυλική στήλη, είπε στη Διεθνή Αμνηστία: «Δεν μπορούσε να κινηθεί καθόλου, δεν μπορούσε να κινήσει ούτε τα χέρια του». Σύμφωνα με τον Σαΐφ, αφότου οι στρατιώτες μετέφεραν τους δύο τραυματίες στην απέναντι όχθη του ποταμού, στην Τουρκία, Τούρκοι στρατιώτες και ένα ασθενοφόρο ήρθαν να βοηθήσουν τους τραυματίες.

Ένα άτομο είπε στη Διεθνή Αμνηστία ότι κατά τη διάρκεια μιας από τις επιχειρήσεις επαναπροώθησης, αυτός και η ομάδα του εξαναγκάστηκαν να πέσουν από τη βάρκα στο νερό κοντά σε μια νησίδα στη μέση του ποταμού Έβρου, όπου και παρέμειναν εγκλωβισμένοι επί ημέρες. Ένας άνδρας, ο οποίος εξαναγκάστηκε να πέσει από τη βάρκα, δεν μπορούσε να κολυμπήσει και φώναζε βοήθεια καθώς ανεβοκατέβαινε μέσα στο νερό και εθεάθη να τον παρασέρνει το ρεύμα.

Οι απωθήσεις δεν λαμβάνουν χώρα μόνο στις παραμεθόριες περιοχές. Άνθρωποι συλλαμβάνονται και κρατούνται βαθιά μέσα στην ελληνική ενδοχώρα, προτού επιστραφούν στην περιοχή του Έβρου ώστε να επαναπροωθηθούν παράνομα. Η Διεθνής Αμνηστία μίλησε με τέσσερα άτομα τα οποία υπέστησαν αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση σε περιοχές της βόρειας Ελλάδας και τελικά επαναπροωθήθηκαν προς την Τουρκία μαζί με μεγαλύτερες ομάδες. Μεταξύ αυτών ένας αναγνωρισμένος πρόσφυγας και ένας καταγεγραμμένος αιτών άσυλο, οι οποίοι ζούσαν στην ελληνική ενδοχώρα για σχεδόν έναν χρόνο.

Ένας από αυτούς, ο Ναμπίλ,* Σύριος 31 ετών, καταγεγραμμένος αιτών άσυλο στην Ελλάδα, είπε στη Διεθνή Αμνηστία ότι συνελήφθη στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας, στη βορειοδυτική Ελλάδα. Η αστυνομία τού είπε ότι θα μεταφερθεί στην Αθήνα και θα αφεθεί ελεύθερος, ωστόσο στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε ένα δεύτερο χώρο κράτησης, πιο κοντά στα χερσαία σύνορα του Έβρου, ξυλοκοπήθηκε και τελικά επαναπροωθήθηκε μαζί με μια ομάδα 70 ατόμων, συμπεριλαμβανομένων παιδιών. Είπε στη Διεθνή Αμνηστία:

Πριν να ανέβω στο λεωφορείο έδειξα στην αστυνομία την κάρτα ασύλου μου, αλλά μου την πήραν, την έσκισαν, και μου είπαν να ανέβω στο λεωφορείο.

«Όλα τα άτομα με τα οποία μιλήσαμε είχαν επαναπροωθηθεί από περιοχές στις οποίες η Frontex έχει σημαντικό αριθμό προσωπικού. Επομένως, η υπηρεσία δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι αγνοεί τις παραβιάσεις τις οποίες εμείς, και πολλοί/-ές άλλοι/-ες έχουμε τεκμηριώσει. Η Frontex έχει καθήκον να αποτρέπει παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και, εάν δεν μπορεί να το κάνει αποτελεσματικά, θα πρέπει να αποσυρθεί ή να αναστείλει τις επιχειρήσεις της στην Ελλάδα», δήλωσε η AdrianaTidona.

Υπόβαθρο

Η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας ΕΛΛΑΔΑ: ΒΙΑ, ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ βασίζεται σε συνομιλίες με 16 άτομα, τα οποία υπέστησαν 21 επαναπροωθήσεις. Επικεντρώνεται πρωτίστως σε επαναπροωθήσεις στα σύνορα στον Έβρο μεταξύ Ιουνίου και Δεκεμβρίου 2020. Με βάση τις μαρτυρίες τους, αυτές οι παράνομες επιχειρήσεις εκτιμώνται ότι αφορούν περίπου 1.000 άτομα.

Tο Human Rights Watch δημοσιεύει σχετική έκθεση η οποία εξετάζει τη λογοδοσία της Frontex για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε., συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.

Η Frontex, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, έχει υποχρέωση να λαμβάνει εύλογα μέτρα για την προστασία ανθρώπων από παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να αναστέλλει ή να αποσύρεται από τις δραστηριότητές της εάν λαμβάνουν χώρα τέτοιες παραβιάσεις.

*Τα ονόματα έχουν αλλαχθεί για να προστατευθεί η ταυτότητα των ατόμων.

Διαβάστε:

·         ολόκληρη την έκθεση στα αγγλικά εδώ.

·         την περίληψη της έκθεσης στα ελληνικά εδώ.

·         τις συστάσεις της έκθεσης στα ελληνικά εδώ.

22/6/2021

https://www.amnesty.gr/news/press/article/24461/ellada-oi-epanaproothiseis-kai-i-enantion-prosfygon-kai-metanastonrion

COUNCIL OF EUROPE: GREEK AUTHORITIES SHOULD INVESTIGATE ALLEGATIONS OF PUSHBACKS AND ILL-TREATMENT OF MIGRANTS, ENSURE AN ENABLING ENVIRONMENT FOR NGOs AND IMPROVE RECEPTION CONDITIONS

In a letter addressed to the Minister for Citizens’ Protection, the Minister of Migration and Asylum, and the Minister of Shipping and Island Policy of Greece, made public today, the Council of Europe Commissioner for Human Rights, Dunja Mijatović, urges the Greek authorities to put an end to pushback operations at both the land and sea borders with Turkey, and to ensure that independent and effective investigations are carried out into all allegations of pushbacks and of ill-treatment by members of security forces in the context of such operations.

These practices, which have been widely reported and documented for several years, prevent the persons who are returned at the border without individual identification or procedure from putting forward reasons why such a return would violate their rights, and from applying for protection. “In such cases, member states cannot satisfy themselves that they are not sending individuals back in violation of, for example, Article 3 of the European Convention on Human Rights and the refoulement prohibition in the UN Refugee Convention”, underlines the Commissioner. “Moreover, the way in which these operations are reportedly carried out would clearly be incompatible with Greece’s human rights obligations”, she adds.

Noting the role civil society organisations play in reporting and documenting pushbacks, the Commissioner expresses concern about reported attempts to discredit the work of NGOs protecting the rights of refugees, asylum seekers and migrants and cumbersome registration procedures which risk not only weakening these organisations, but also affecting thousands of refugees, asylum seekers and migrants who often depend on their work to secure basic rights on a daily basis. She calls on the Greek authorities to actively create and maintain an enabling legal framework and a political and public environment conducive to the existence and functioning of civil society organisations.

With particular reference to reception conditions, the Commissioner stresses that action to improve the lingering substandard living conditions in the Reception and Identification Centres must not be delayed and that all appropriate standards must be met, and overcrowding prevented. With the new reception facilities reportedly set to operate as closed centres, the Commissioner is concerned that this will lead to large-scale and long-term deprivation of liberty. She urges the Greek authorities to reconsider the closed nature of these centres, in order to ensure that the regime applicable to these facilities safeguards the freedom of movement of their residents, in line with the relevant Council of Europe standards.

Finally, the Commissioner reiterates that the policy of containment of refugees, asylum seekers and migrants on the Aegean islands lies at the heart of many of the long-standing problems Greece has experienced in protecting the rights of these persons. “I strongly hope that the new reception centres will not stand in the way of actively reconsidering this policy”, she concludes.

• Read the letter of the Commissioner for Human Rights addressed to the Minister for Citizens’ Protection, the Minister of Migration and Asylum, and the Minister of Shipping and Island Policy of Greece
• Read the reply of the Greek authorities 
• 
  

12/5/2021

https://www.coe.int/en/web/commissioner/-/greek-authorities-should-investigate-allegations-of-pushbacks-and-ill-treatment-of-migrants-ensure-an-enabling-environment-for-ngos-and-improve-recept

ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ

Γιάννης Παλαιολόγος

Καθημερινή

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ – ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Να τερματιστούν οι επαναπροωθήσεις στα χερσαία και στα θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία και να διερευνηθούν όλες οι καταγγελίες περί τέτοιων επιχειρήσεων ζητάει από την ελληνική κυβέρνηση το Συμβούλιο της Ευρώπης. Με επιστολή της, με ημερομηνία 3 Μαΐου (δημοσιεύθηκε χθες), προς τους υπουργούς Μεταναστευτικής Πολιτικής και Ασύλου, Προστασίας του Πολίτη και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, η επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου, Ντούνια Μιγιάτοβιτς, υπενθυμίζει ότι είχε εκφράσει τις ανησυχίες της για την πρακτική των επαναπροωθήσεων ήδη από τη σχετική έκθεση που είχε καταθέσει το 2018.

«Είμαι βαθιά ανήσυχη που, δυόμισι χρόνια αργότερα, οι καταγγελίες για επαναπροωθήσεις συνεχίζονται», σημειώνει, αναφέροντας ότι προέρχονται όχι μόνο από διεθνή ΜΜΕ και ΜΚΟ, αλλά και διεθνείς οργανώσεις και εθνικές δομές για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου παραπέμπει στην πρόσφατη έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη για το ζήτημα, σύμφωνα με την οποία υπάρχει συγκεκριμένη μεθοδολογία στις χερσαίες επαναπροωθήσεις που καταγγέλλονται: ένστολοι χωρίς διακριτικά συλλαμβάνουν μετανάστες και αιτούντες άσυλο, τους μεταφέρουν σε κτίρια χωρίς σήμανση, τους αφαιρούν τα υπάρχοντά τους, τους βάζουν σε βάρκες και τους ωθούν προς την τουρκική πλευρά του ποταμού Εβρου.

Αντίστοιχες καταγγελίες, σημειώνει η κ. Μιγιάτοβιτς, έχουν γίνει προς την Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου (CPT) και προς την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR). Αντίστοιχα εκτεταμένες, γράφει η επίτροπος, είναι και οι καταγραφές επαναπροωθήσεων στη θάλασσα. Σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η UNHCR, σημειώνεται στην επιστολή, έλαβαν χώρα περισσότερα από 100 τέτοια περιστατικά στα θαλάσσια σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 2020 και περισσότερα από 20 ακόμη το πρώτο τρίμηνο του 2021. Ιδιαίτερο προβληματισμό εκφράζει η κ. Μιγιάτοβιτς για την αύξηση σε περιστατικά όπου μετανάστες οι οποίοι έχουν καταφθάσει από την Τουρκία σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, κάποιοι από τους οποίους είχαν καταγραφεί ως αιτούντες άσυλο, τοποθετούνται σε σωστικές λέμβους και ωθούνται προς τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας.

«Ο τρόπος με τον οποίο φέρεται ότι διεξάγονται αυτές οι επιχειρήσεις θα ήταν σαφώς ασύμβατος με τις υποχρεώσεις της Ελλάδας σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα», σημειώνεται επιπλέον στην επιστολή, όπου γίνεται λόγος για πρακτικές φραστικής βίας και σωματικής κακοποίησης, που «ενδεχομένως συνιστούν απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση». Η κ. Μιγιάτοβιτς δηλώνει τη βαθιά ανησυχία της για την επίσημη αντίδραση των ελληνικών αρχών στις καταγγελίες, που συχνά συνίσταται «απλά στο να τις απορρίπτουν, παρά τα συντριπτικά αποδεικτικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί τα τελευταία χρόνια».

14/5/2021

https://www.kathimerini.gr/politics/561361339/anisychia-symvoylioy-tis-eyropis-gia-epanaproothiseis/

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Κ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΣΤΟ ΦΡΑΧΤΗ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ

Κυρία Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας,

την ώρα που οι εστίες πολέμου παραμένουν ανοιχτές, την ώρα που το δράμα του Παλαιστινιακού λαού κορυφώνεται, την ώρα που πρόσφυγες εξακολουθούν να πνίγονται στην Μεσόγειο και το Αιγαίο, την ώρα που η Ελλάδα καταγγέλλεται διεθνώς για μαζικές παράνομες επαναπροωθήσεις, την στιγμή που μερικές χιλιάδες πρόσφυγες-μεταξύ τους και πολλοί ήδη αναγνωρισμένοι- προσπαθούν να επιβιώσουν σε άθλιες συνθήκες πεινασμένοι και άστεγοι, την στιγμή που ο καθολικός αποκλεισμός για τα προσφυγόπουλα από την εκπαίδευση συνεχίζεται, την ώρα που το δικαίωμα της πολιτογράφησης ουσιαστικά καταργείται, εσείς ως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας επιλέξατε να φωτογραφηθείτε με φόντο τον φράχτη του Έβρου!

Έπειτα απ` αυτό, ειλικρινά, και όχι για λόγους εντυπώσεων, σας ζητούμε να εντάξετε στον άμεσο προγραμματισμό σας μία επίσκεψη, στην κόλαση του Καρά-Τεπέ, ή στον ποντικομαχαλά της ΒΙΑΛ, ή στο Κλειδί, στην Νέα Μαλακάσσα, στα υπόγεια ενός οποιουδήποτε αστυνομικού τμήματος, σε ένα οποιοδήποτε ΠΡΟΚΕΚΑ (Προαναχωρησιακό Κέντρο Κράτησης) της ενδοχώρας. Για να διαπιστώσετε εκεί με τα μάτια σας την φρίκη σε όλο της το μεγαλείο. Για να μάθετε τι ζωή περνούν εκεί οι πρόσφυγες. Και έπειτα να σκεφτείτε ξανά, σε πόσο μεγαλύτερη εξαθλίωση μπορεί να οδηγήσει τις ζωές αυτών των ανθρώπων, ο βαρύς αρνητικός συμβολισμός που παράγει η φωτογράφιση σας στον φράχτη.

Υ.Γ. Έτσι κι αλλιώς να ξέρετε, πως με τούτα και τ` άλλα, τις νύχτες ο Σοφοκλής, η Αντιγόνη, ο ικέτης Οιδίποδας, όσοι διάβασαν την αρχαία αλλά κυρίως όσοι και όσες ζουν την σύγχρονη τραγωδία, τις νύχτες κοιμούνται πιο ανήσυχα. Και μην ξεχνάτε «ευημερούν οι πόλεις που φιλοξενούν» κι όχι αυτές που χτίζουν τείχη.

17/5/2021

https://www.syriza.gr/article/id/109398/Anoichth-epistolh-toy-Tmhmatos-Prosfygikhs-kai-Metanasteytikhs-Politikhs-toy-Tomea-Dikaiwmatwn-toy-SYRIZA%E2%80%93PS-sthn-Proedro-ths-Ellhnikhs-Dhmokratias-K.-Sakellaropoyloy-gia-th-fwtografhsh-sto-frachth-toy-Ebroy.html

Μ. ΚΡΙΘΑΡΙΔΗΣ: ΕΙΚΟΝΑ ΝΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, Η κ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΦΡΑΧΤΗ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ

Με φόντο τον φράχτη της ντροπής στον Έβρο, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως άλλος Αντώνης Σαμαράς, Όρμπαν ή Τραμπ, εντάσσεται πλήρως στο ακροδεξιό αφήγημα του μισανθρωπισμού της Κυβέρνησης Μητσοτάκη και των πολιτικών του Ευρωιερατείου, που αντιμετωπίζουν την χώρα μας ως «ασπίδα» απέναντι σε κατατρεγμένους ανθρώπους. Η εικόνα αυτή της κ. Σακελλαροπούλου μπροστά από τον φράχτη του μίσους με τον οποίο κάποιοι, μαζί με τις παράνομες επαναπροωθήσεις και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Αιγαίο, νομίζουν ότι χτίζουν την ασφάλεια του κάθε ευρωπαίου, είναι απλά αποκρουστική και ντροπιαστική. Επιπλέον, επιβεβαιώνεται πλήρως η στάση του ΜέΡΑ25 να μην υπερψηφίσει την συγκεκριμένη Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που με την λογική των περιστρεφόμενων θυρών, αφού έκρινε πρώτα τα μνημόνια συνταγματικά, «μεταπήδησε» στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Να την χαίρεται η “προοδευτική, ριζοσπαστική αριστερά” που την υπερψήφισε.

Δήλωση εκπροσώπου Τύπου ΜέΡΑ25 Μιχάλη Κριθαρίδη

15/5/2021

https://mera25.gr/m-kritharidis-eikona-ntropis-gia-tin-chora-kai-tin-evropi-i-k-sakellaropoulou-brosta-ston-frachti-tis-ntropis-ston-evro/

ΤΟ ΑΓΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΟΥ MURAT ÇAPAN

Πώς η Ελλάδα παρέδωσε στον Ερντογάν έναν Τούρκο δημοσιογράφο που ζήτησε άσυλο στη χώρα μας.

Βασιλική Σιούτη

LIFO

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ο δημοσιογράφος Murat Çapan που διωκόταν από το καθεστώς Ερντογάν προσπάθησε να διαφύγει από την Τουρκία περνώντας από τον Έβρο στην Ελλάδα. Μόλις έφτασε όμως, συνελήφθη και, σύμφωνα με τις καταγγελίες των δικών του ανθρώπων, Έλληνες αστυνομικοί με κουκούλες, αφού του έδεσαν τα χέρια, τον έβαλαν σε μια φουσκωτή βάρκα και τον επέστρεψαν μέσω του ποταμού Έβρου πίσω στην Τουρκία, όπου τον περίμεναν οι διώκτες του για να τον συλλάβουν.

Από τότε παραμένει έγκλειστος στις φυλακές της Τουρκίας και παρά τις επώνυμες καταγγελίες, οι ελληνικές αρχές δεν παραδέχθηκαν ποτέ ότι διέπραξαν το ανοσιούργημα αυτό. 

Ο Murat Çapan είναι ένας από τους πολλούς δημοσιογράφους που είναι φυλακισμένοι παράνομα στην Τουρκία – τη μεγαλύτερη φυλακή δημοσιογράφων στον κόσμο. Όλες οι ιστορίες των φυλακισμένων από το καθεστώς Ερντογάν δημοσιογράφων είναι συγκλονιστικές και κάποτε η Ευρώπη πιθανόν να ντρέπεται για τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου.

Η ιστορία του Murat Çapan, όμως, έχει μια παραπάνω σημασία για εμάς, καθώς ήταν οι ελληνικές αρχές που τον παρέδωσαν στους διώκτες του, όταν εκείνος τον Μάιο του 2017 έφτασε ως ικέτης στην Ελλάδα για να ζητήσει άσυλο. Η Ελλάδα είναι μια χώρα στην οποία προσφεύγουν διαχρονικά Τούρκοι αντικαθεστωτικοί, καθώς είναι η πρώτη γειτονική χώρα προς τη Δύση, στην οποία αναζητούν την ελευθερία. 

H βάρκα με την οποία επιχείρησε να 

περάσει από την Τουρκία στην 

Ελλάδα μέσω του ποταμού Έβρου 

τον έφερε ασφαλή στη χώρα μας, 

αλλά λίγο μετά, όπως αφηγήθηκε 

στους δικούς του ανθρώπους, 

συνελήφθη από Έλληνες 

αστυνομικούς που τον μετέφεραν σε 

αστυνομικό τμήμα της περιοχής. Εκεί 

ο Murat ζήτησε να καταθέσει αίτημα 

ασύλου. Αντί για αυτό όμως, τον 

έβαλαν σε ένα βαν μαζί με άλλους, 

του έδεσαν τα χέρια και τον έβαλαν 

σε μια βάρκα στον ποταμό Έβρο για 

να τον μεταφέρει απέναντι, όπου τον 

περίμεναν Τούρκοι για να τον 

συλλάβουν.

Τέσσερα χρόνια μετά την αποτροπιαστική πράξη της παράδοσής του, αναζητήσαμε να μάθουμε τα νέα του με την ελπίδα να έχει αποφυλακιστεί. Δυστυχώς όμως, πληροφορηθήκαμε ότι ο Murat Çapan παραμένει φυλακισμένος και σε επικίνδυνες, λόγω και της πανδημίας, συνθήκες. Τέσσερα χρόνια στα «μπουντρούμια» του Ερντογάν επειδή επέμενε να ασκεί ανεξάρτητη δημοσιογραφία και επειδή όταν αναζήτησε την ελευθερία του στην Ελλάδα, ρίσκαρε πολύ περισσότερο από όσο φανταζόταν.

Ένας από τους φίλους του, με τον οποίο συνομιλήσαμε πριν από καιρό, μας έστειλε μια φωτογραφία του, την πιο πρόσφατη που είχε, από επισκεπτήριο της οικογένειας του στις φυλακές όπου κρατείται. 

Φωτογραφία του Murat Çapan κατά την επίσκεψη της οικογένειάς του στις τουρκικές φυλακές της Bandirma.

22 χρόνια φυλάκιση για ένα αντιπολεμικό εξώφυλλο

«Ο Murat παραμένει στη φυλακή» μας είπε ο φίλος και συνάδελφος του, Cevheri Güven, που είχε δραπετεύσει λίγους μήνες νωρίτερα και από τότε ζει στην Ελλάδα. Ο Güven τα είχε καταφέρει και αυτό είχε κάνει τον Çapan να ελπίζει ότι θα τα κατάφερνε κι εκείνος. Αλλά δεν ήταν το ίδιο τυχερός.

«Μετά το push back του Murat από τις ελληνικές αρχές τον Μάιο του 2017, συνελήφθη από την τουρκική αστυνομία στις όχθες του ποταμού Meriç (Έβρου), όπου τον προώθησαν με μια βάρκα» μας λέει ο Güven, αναφέροντας πως Έλληνες αστυνομικοί, όπως υποστηρίζει, τον έστειλαν ξανά στην τουρκική πλευρά του Έβρου, όπου τον περίμεναν Τούρκοι αστυνομικοί για να τον συλλάβουν. «Από τότε βρίσκεται στις τουρκικές φυλακές. Στην αρχή φυλακίστηκε για δύο χρόνια στις φυλακές της Edirne (σ.σ. Αδριανούπολη), κοντά στα ελληνικά σύνορα. Αργότερα τον πήγαν στις φυλακές της Bandirma».  

Ποιο ήταν το αδίκημα του Murat Çapan; Ένα αντιπολεμικό, επικριτικό για τον Ερντογάν, εξώφυλλο στο τουρκικό προοδευτικό περιοδικό Nokta, που τον έδειχνε να βγάζει μία selfie μπροστά από φέρετρο που μετέφερε Τούρκο στρατιώτη.

To αντιπολεμικό, επικριτικό για τον Ερντογάν, εξώφυλλο στο τουρκικό προοδευτικό περιοδικό Nokta.

Αυτό το εξώφυλλο και κάποια ρεπορτάζ για τη διαφθορά τού κόστισαν μία καταδίκη και μια ποινή φυλάκισης 22 ετών (που στη συνέχεια έγιναν 25). Τότε ήταν που ο Murat αποφάσισε να δραπετεύσει από την Τουρκία και να έρθει στην Ελλάδα, που την έβλεπε σαν τη γη της ελευθερίας. 

Η ελληνική κυβέρνηση, όμως, που φοβόταν τις εντάσεις με την Τουρκία, είχε βρεθεί σε δύσκολη θέση με τους δεκάδες αντικαθεστωτικούς Τούρκους που έρχονταν εδώ για να ζητήσουν άσυλο, ενώ ο Ερντογάν την πίεζε για να τους παραδώσει. Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν πει δημόσια πολλές φορές ότι είχαν διατυπώσει παρόμοια αιτήματα προς την ελληνική κυβέρνηση, χωρίς ποτέ να διαψευστούν. Φυσικά καμία ελληνική κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να συμφωνήσει σε κάτι τέτοιο, τουλάχιστον όχι φανερά. Αφενός, γιατί θα ήταν παράνομο και θα προκαλούσε αντιδράσεις, αφετέρου, τα κριτήρια καθορίζονται από το ευρωπαϊκό/ελληνικό δίκαιο. 

Από όσους προσφεύγουν καθημερινά στην Ελλάδα για να ζητήσουν άσυλο, οι Τούρκοι αντικαθεστωτικοί είναι αυτοί που και βάσει του νόμου το δικαιούνται περισσότερο από όλους, καθώς η ζωή τους βρίσκεται πραγματικά σε κίνδυνο, σε περίπτωση που επαναπροωθηθούν στην Τουρκία. Η Ελλάδα είναι η πρώτη γειτονική χώρα στην οποία θα μπορούσαν να καταφύγουν με ασφάλεια.

Όλοι γνωρίζουν ότι αν παραδοθούν στην Τουρκία, κινδυνεύουν να καταδικαστούν χωρίς δίκαιη δίκη, να φυλακιστούν και να υποστούν βασανιστήρια ή να έχουν μια εξευτελιστική μεταχείριση. Δεν είναι λίγοι επίσης αυτοί που έχουν πεθάνει στις φυλακές της Τουρκίας για διάφορους λόγους. 

Αναζητώντας την ελευθερία στην Ελλάδα

Ας δούμε όμως από την αρχή την ιστορία αυτού του άγους για τη χώρα μας και ας θυμηθούμε τους πρωταγωνιστές και τα γεγονότα, που ελάχιστα έως καθόλου προβλήθηκαν στα ελληνικά ΜΜΕ, καθώς τα περισσότερα είτε το υποβάθμισαν, είτε το αποσιώπησαν.

Το περιοδικό Nokta είχε δημοσιεύσει αρκετά ερευνητικά και αποκαλυπτικά ρεπορτάζ για τη διαφθορά. Οι δημοσιογράφοι του ενοχλούσαν συχνά το καθεστώς Ερντογάν και βρίσκονταν στο στόχαστρό του, ενώ αρκετές φορές φύλλα του είχαν αποσυρθεί.

Μετά το πραξικόπημα κατά του Ερντογάν η στοχοποίησή τους έγινε εντονότερη και το Nokta έκλεισε. Ο Cevheri Güven και ο Murat Çapan κατηγορήθηκαν για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση και απόπειρα ανατροπής του Ερντογάν και καταδικάστηκαν σε φυλάκιση ερήμην. Τότε ήταν που ο Güven αποφάσισε να το σκάσει στην Ελλάδα και ο Çapan θα ακολουθούσε αργότερα. Ο πρώτος τα κατάφερε διασχίζοντας τον Έβρο με την οικογένεια του και πληρώνοντας αρκετές χιλιάδες δολάρια, αφού η τιμή για το πέρασμα είναι διπλάσια αν είσαι Τούρκος που διώκεται, καθώς αυτοί που κάνουν τη δουλειά γνωρίζουν ότι είναι ζήτημα ζωής και θανάτου και το εκμεταλλεύονται για περισσότερα κέρδη.

Ούτε ένας από τους Τούρκους αντικαθεστωτικούς με τους οποίους μιλήσαμε για την υπόθεση του αδίκως φυλακισμένου δημοσιογράφου Murat Çapan καταφέρθηκε εναντίον της Ελλάδας, στην οποία βρίσκονται αρκετοί από αυτούς. Όλοι όμως επισήμαιναν με φανερή πικρία ότι «τον Murat τον έδωσαν Έλληνες» στους Τούρκους αστυνομικούς που τον καταζητούσαν.

Μετά τον φίλο του, ετοιμαζόταν και ο Murat Çapan. H βάρκα με την οποία επιχείρησε να περάσει από την Τουρκία στην Ελλάδα μέσω του ποταμού Έβρου τον έφερε ασφαλή στη χώρα μας, αλλά λίγο μετά, όπως αφηγήθηκε στους δικούς του ανθρώπους, συνελήφθη από Έλληνες αστυνομικούς που τον μετέφεραν σε αστυνομικό τμήμα της περιοχής. Εκεί ο Murat ζήτησε να καταθέσει αίτημα ασύλου. Αντί για αυτό όμως, τον έβαλαν σε ένα βαν μαζί με άλλους, του έδεσαν τα χέρια και τον έβαλαν σε μια βάρκα στον ποταμό Έβρο για να τον μεταφέρει απέναντι, όπου τον περίμεναν Τούρκοι για να τον συλλάβουν. 

Υπάρχει λεπτομερής καταγγελία της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου από εκείνη την περίοδο, στην οποία αναφέρεται ότι λίγες ώρες μετά τη σύλληψή του στη χώρα μας, «Έλληνες αστυνομικοί παρέδωσαν τον Τούρκο δημοσιογράφο και ακόμη επτά άτομα σε άγνωστους που φορούσαν κουκούλες και εκείνοι τους οδήγησαν πίσω στο ποτάμι και την τουρκική συνοριοφυλακή».

Η καταγγελία της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου δεν διαψεύστηκε, όταν όμως ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον τότε κυβερνητικό εκπρόσωπο, Δημήτρη Τζανακόπουλο, εκείνος επέλεξε προσεκτικά τις λίγες λέξεις που χρησιμοποίησε, αποφεύγοντας να αναφερθεί στην ελληνική αστυνομία: «Η ελληνική κυβέρνηση δεν προχωρά σε επαναπροωθήσεις» είπε κοφτά, καθιστώντας σαφές ότι δεν ήθελε να δοθεί καμία συνέχεια.

Ο Murat Çapan είναι ένας από τους πολλούς δημοσιογράφους που είναι φυλακισμένοι παράνομα στην Τουρκία - τη μεγαλύτερη φυλακή δημοσιογράφων στον κόσμο.

Η καταγγελία στην ΕΕΔΑ αναφερόταν σε επαναπροωθήσεις Τούρκων αιτούντων άσυλο στον Έβρο και ανέφερε τα εξής:

«Οι άτυπες επαναπροωθήσεις από την Ελλάδα στην Τουρκία ατόμων που ενδεχομένως δικαιούνται διεθνούς προστασίας, όχι μόνο δεν έχουν τερματιστεί, αλλά φαίνεται ότι διενεργούνται συντεταγμένα παραβιάζοντας κάθε έννοια κράτους δικαίου. Ένα πρόσφατο συμβάν με ονοματεπώνυμο αναδεικνύει τις πραγματικές διαστάσεις της πρακτικής αυτής. Σύμφωνα με καταγγελία που μας έχει περιέλθει: Ο Murat Çapan ήταν δημοσιογράφος στο περιοδικό Nokta. Υπέστη διώξεις και εν τέλει καταδικάστηκε ερήμην σε 22,5 χρόνια φυλακή για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση και απόπειρα ανατροπής του πολιτεύματος. Πέρασε κρυφά με βάρκα από τον Έβρο στις 6 το πρωί της 24ης Μαΐου 2017, μαζί με δύο ακόμα φίλους του στην ελληνική πλευρά. 

«Τα γεγονότα του Έβρου και ο 

πρωτοφανής εκβιασμός του Ερντογάν 

με την εργαλειοποίηση μεταναστών 

και προσφύγων έβλαψαν 

περισσότερο τους πραγματικούς 

πολιτικούς πρόσφυγες από την 

Τουρκία. Και αυτοί είναι αθώοι 

άνθρωποι. Ελπίζω ότι η Δύση θα 

αντιληφθεί σύντομα πώς ο Ερντογάν 

είναι μια μεγάλη απειλή για τον 

κόσμο».

Περπατώντας έφτασαν στο Διδυμότειχο όπου εντοπίστηκαν από αστυνομικούς και οδηγήθηκαν στο Τμήμα. Εκεί ζήτησαν να καταθέσουν αίτημα ασύλου. Στο Α.Τ. ήταν επίσης μια οικογένεια Τούρκων με τρία παιδιά που είχαν περάσει τον Έβρο. Μετά από λίγο τους ανακοινώθηκε ότι θα τους μεταφέρουν στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και τους επιβίβασαν σε άσπρο βαν. 

Σε λίγο το βαν συναντήθηκε με άλλο αυτοκίνητο και τους οδήγησαν σε χωράφι. Ομάδα πέντε ένοπλων μασκοφόρων, με φόρμα παραλλαγής, χωρίς να μιλάνε καθόλου τους οδήγησε στο ποτάμι. Καθώς είδαν ότι υπήρχε εκεί φουσκωτή βάρκα, οι Τούρκοι διαμαρτυρήθηκαν και επανέλαβαν έντονα ότι επιθυμούν να καταθέσουν αίτημα ασύλου. Τους έδεσαν τα χέρια και τους επιβίβασαν όλους μαζί στη βάρκα, την οποία οδήγησαν δύο μασκοφόροι στην απέναντι όχθη, κοντά σε τουρκικό φυλάκιο, όπου και τους εγκατέλειψαν. Εκεί, ύστερα από λίγο τους βρήκαν Τούρκοι αστυνομικοί. Ο Murat Çapan βρίσκεται ήδη στη φυλακή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η οικογένεια επίσης βρίσκεται υπό κράτηση.

Η επαναπροώθηση προς τις τουρκικές αρχές ανθρώπων που κινδυνεύουν με βαρύτατες παραβιάσεις των πλέον θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, εφόσον διαπιστωθεί ότι πράγματι συνέβη, παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο και ασφαλώς δεν έγινε με πρωτοβουλία των αστυνομικών της περιοχής. Απαιτούμε την άμεση διερεύνηση του περιστατικού και απαντήσεις για την τακτική που ακολουθείται στα σύνορα από τους αρμόδιους υπουργούς. Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει ήδη απευθύνει αίτημα για τη διερεύνηση του περιστατικού και προς την Ύπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες».

Τα γεγονότα αυτά επιβεβαιώνουν φίλοι του Murat Çapan που έχουν επικοινωνήσει με την οικογένεια του, καθώς και Τούρκοι δημοσιογράφοι. Ο αντικαθεστωτικός Τούρκος δημοσιογράφος Abdullah Bozkurt ήταν από τους λίγους που αρθρογραφούσε και διαμαρτυρόταν από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Με τις σοβαρές καταγγελίες της ΕΕΔΑ αλλά και άλλων φορέων δεν ασχολήθηκε κανείς, παρότι πρόκειται για παραβιάσεις των πλέον θεμελιωδών δικαιωμάτων. 

Ο Νίκος Τόσκας δεν ξέρει και δεν θυμάται τίποτα 

Επικοινωνήσαμε με τον τότε αρμόδιο υπουργό Νίκο Τόσκα για να τον ρωτήσουμε εάν διερεύνησε ποτέ όσα καταγγέλθηκαν, και μάλιστα λεπτομερώς. Στις 26 Νοεμβρίου 2018, ο αντιπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες είχε αναφέρει ότι εξακολουθούσε να καταγράφει σημαντικό αριθμό μαρτυριών σχετικά με άτυπες αναγκαστικές επιστροφές από την Ελλάδα στην Τουρκία, μέσω των χερσαίων συνόρων στην περιοχής του Έβρου, ζητώντας τη διερεύνηση των εν λόγω περιστατικών.

«Δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο και δεν πιστεύω ότι έγινε» μας απάντησε. «Εδώ πέρασαν όλοι οι Τούρκοι αντικαθεστωτικοί όλα αυτά τα χρόνια. Δεν το θυμάμαι, δεν μπορώ να σας πω τίποτα επομένως». Όταν επιμείναμε εάν ερεύνησε τις καταγγελίες για παράνομες επαναπροωθήσεις πολιτικών προσφύγων στην Τουρκία, είπε: «Όχι, δεν είχαν γίνει τέτοια περιστατικά. Απόδειξη, όλοι οι υπόλοιποι που πέρασαν». 

Οι πληροφορίες του ρεπορτάζ, ωστόσο, αναφέρουν ότι εκτός από τον Murat Çapan αυτό συνέβη και σε άλλες περιπτώσεις, αλλά ποτέ φανερά. Άλλωστε πρόκειται για μια παράνομη ενέργεια που παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο. 

Δικηγόρος της Βόρειας Ελλάδας που έχει ασχοληθεί με το ζήτημα, αναφέρει ότι παράνομες επαναπροωθήσεις χωρίς να επιτραπεί η κατάθεση του αιτήματος ασύλου έχουν συμβεί πολλές φορές στην περιοχή. «Μεταφέρθηκαν εκατοντάδες άνθρωποι με παράνομη διαδικασία, ενώ οι Τούρκοι αντιφρονούντες είναι ο ορισμός αυτών που δικαιούνται άσυλο στη χώρα μας, γιατί διώκονται για τις πολιτικές τους απόψεις και  η ζωή τους κινδυνεύει αν απελαθούν στην Τουρκία, η οποία για αυτούς είναι πραγματικά μια επικίνδυνη χώρα» αναφέρει ο δικηγόρος και διδάκτορας δημοσίου δικαίου και πολιτικής επιστήμης Θέμης Τζήμας.

Η Τουρκία δεν είναι ασφαλής χώρα για όσους διώκει ο Ερντογάν

«Ο Murat έχει τρεις γιους. Ο μικρότερος είναι 13 ετών. Η οικογένειά του μετακόμισε στο Μαρά, μια πόλη στην ανατολική Τουρκία, όπου ζουν οι γονείς του Murat, για οικονομικούς λόγους. Η Bandirma βρίσκεται στη δυτική Τουρκία. Η οικογένειά του πρέπει να κάνει εκατοντάδες χιλιόμετρα για να τον επισκεφτεί στη φυλακή. Κάτι που είναι πολύ δύσκολο να το κάνουν συχνά γιατί δεν μπορούν να το αντέξουν οικονομικά, αλλά και γιατί τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο» μας λέει ο Cevheri Güven. 

«Τα push back σε Τούρκους πολίτες είναι διαφορετικά από ό,τι σε Σύριους ή Αφγανούς, γιατί η Τουρκία είναι η χώρα από την οποία δραπέτευσαν, επειδή βρέθηκαν σε κίνδυνο. Η επαναπροώθηση τους είναι αντίθετη στο διεθνές δίκαιο, είναι ένα έγκλημα. Οι ελληνικές αρχές πρέπει να κάνουν διάκριση μεταξύ των πραγματικών πολιτικών προσφύγων και εκείνων που δεν είναι. Η Τουρκία μπορεί να είναι μια ασφαλής χώρα για τους Αφγανούς ή τους Πακιστανούς, αλλά όχι για αυτούς που καταδιώκει ο Ερντογάν» αναφέρει. 

Cevheri Güven

«Τα γεγονότα του Έβρου και ο πρωτοφανής εκβιασμός του Ερντογάν με την εργαλειοποίηση μεταναστών και προσφύγων έβλαψαν περισσότερο τους πραγματικούς πολιτικούς πρόσφυγες από την Τουρκία. Και αυτοί είναι αθώοι άνθρωποι. Ελπίζω ότι η Δύση  θα αντιληφθεί σύντομα πώς ο Ερντογάν είναι μια μεγάλη απειλή για τον κόσμο. Πολλές δυτικές χώρες εξακολουθούν να συνεργάζονται με το καθεστώς Ερντογάν. Ο Ερντογάν δεν ενδιαφέρεται για τις ζωές των προσφύγων. Τι κάνουν όμως  οι δημοκρατικές χώρες; Το πρόβλημα είναι εδώ. Θα υποκύψουν στους εκβιασμούς τους και θα του δώσουν περισσότερα χρήματα; Θα τον αφήνουν να βομβαρδίζει τη Συρία ή τη Λιβύη και να κάνει πολέμους; Το πρόβλημα των προσφύγων δεν μπορεί να λυθεί έτσι». 

«Ποτέ κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν μια μέρα αναγκαστεί να γίνει πρόσφυγας. Ούτε εγώ είχα φανταστεί ποτέ ότι θα ήμουν πρόσφυγας. Αλλά τώρα είμαι» λέει ο Güven που δεν σταματά να σκέφτεται τον φίλο και συνάδελφο του, που παραμένει στις τουρκικές φυλακές εδώ και τέσσερα χρόνια. 

Ούτε ένας από τους Τούρκους αντικαθεστωτικούς με τους οποίους μιλήσαμε για την υπόθεση του αδίκως φυλακισμένου δημοσιογράφου Murat Çapan καταφέρθηκε εναντίον της Ελλάδας, στην οποία βρίσκονται αρκετοί από αυτούς. Όλοι όμως επισήμαιναν με φανερή πικρία ότι «τον Murat τον έδωσαν Έλληνες» στους Τούρκους αστυνομικούς που τον καταζητούσαν. 

Η πρώτη καταπάτηση ασύλου που καταγράφηκε ιστορικά από τον Θουκυδίδη ήταν του Κύλωνα, όταν οι Αθηναίοι διέπραξαν τους φόνους των ικετών και θεωρήθηκαν «εναγείς και αλιτήριοι», δηλαδή μιαροί και αμαρτωλοί. Έκτοτε το Κυλώνειο άγος χρησιμοποιείται για κάθε πράξη-ανοσιούργημα που μπορεί να επισύρει ντροπή στην κοινότητα, στην πόλη, στο κράτος.

Ένα τέτοιο άγος αποτελεί για όλους μας η παράδοση του Murat στα χέρια των διωκτών του, την ώρα που πατούσε το πόδι του στην Ελλάδα για να ζητήσει άσυλο επειδή κινδύνευε η ζωή και η ελευθερία του. 

---

UPDATE: Ο Murat Çapan έχει μεταφερθεί στις φυλακές της πόλης Καχραμάνμαρα, στη νότια Τουρκία, κοντά στην περιοχή όπου ζει η οικογένεια του.

26/4/2021

https://www.lifo.gr/stiles/optiki-gonia/agos-tis-paradosis-toy-murat-capan