ΝΕΑ ΕΚΘΕΣΗ: ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΒΙΑΙΕΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ

Φωτεινή Λαμπρίδη

Νέα έκθεση που καταδεικνύει την αστυνομική βία στον Έβρο εναντίον προσφύγων, παρουσιάζει το Tvxs.gr. Την έκθεση την οποία συνοδεύουν και φωτογραφίες των κακοποιημένων θυμάτων, απέστειλε προχθές στην Επίτροπο για τα ανθρώπινα δικαιώματα το Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι.

«Η Ελλάδα είναι πια πρωταθλήτρια στην Ευρώπη και στη χρήση βίας από αστυνομικές και συναφείς αρχές, με πρακτικές που αρχίζουν να μας θυμίζουν την περίοδο της δικτατορίας.» λέει στο Τvxs.gr o Παναγιώτης Δημητράς εκ μέρους της οργάνωσης. Επιβεβαιώνει μάλιστα το ρεπορτάζ του Τvxs.gr του  συντάκτη μας Λευτέρη Αρβανίτη σύμφωνα με το οποίο στον Έβρο γίνεται συστηματική κακοποίηση προσφύγων που προσπαθούν να εισέλθουν και βίαιη επαναπροώθηση με τη συμμετοχή και δυνάμεις του στρατού. O  Π.Δημητράς επισημαίνει πως για τον Έβρο γνωρίζουμε πολύ λιγότερα πράγματα καθώς οι ΜΚΟ επικεντρώνονται στα νησιά γιατί δεν έχουν τους πόρους να κινηθούν στην περιοχή των συνόρων.

Η έκθεση που στείλατε στην επίτροπο για τα ανθρώπινα δικαιώματα περιλαμβάνει μια σειρά περιστατικών βίας που ασκούν οι αστυνομικοί στον Έβρο σε πρόσφυγες που προσπαθούν να εισέλθουν στη χώρα. Έχετε εικόνα για τον αριθμό των περιστατικών και ποια περίοδο ακριβώς αφορούν;

Υπάρχουν τουλάχιστον 410 περιπτώσεις τεκμηριωμένες από τους κατονομαζόμενους φορείς από το 2015 έως σήμερα και εκτίμησή μας πως αυτά είναι η κορυφή του παγόβουνου, με το σύνολο των θυμάτων να είναι πολλές χιλιάδες. Οι περισσότερες αφορούν το τελευταίο δωδεκάμηνο. Πρόκειται για συστηματική χρήση βίας και παράνομες απελάσεις σε έκταση χωρίς προηγούμενο για την περίοδο της μεταπολίτευσης.

Βλέπουμε φωτογραφίες προσφύγων με σημάδια που δείχνουν την κακοποίηση. Μπορείτε να μας πείτε με λίγα λόγια τι καταγγέλλουν τα θύματα και οι οργανώσεις;

Στην περιοχή του Έβρου, αστυνομικές και ίσως στρατιωτικές αρχές, συχνά κουκουλοφόροι, όταν εντοπίζουν μετανάστες/πρόσφυγες που έχουν εισέλθει από την Τουρκία προφανώς χωρίς τις νόμιμες διαδικασίες, τους παραπλανούν πως θα τους βοηθήσουν για να μην αντισταθούν και μετά τους μεταφέρουν σε μέρη όπου τους χτυπούν κυρίως με γκλομπς, συχνά τους ξεγυμνώνουν, τους αφαιρούν χρήματα, έγγραφα ταυτότητας και προσωπικά αντικείμενα και τους απελαύνουν βίαια στην Τουρκία.

Αναφέρατε τη φράση «..ίσως και στρατιωτικές αρχές». Σε  σχετικό αποκαλυπτικό ρεπορτάζ Tvxs.gr πριν μήνες έγραφε πως σύμφωνα με πληροφορίες του, ίσως να εμπλέκονται και στρατιωτικοί στα περιστατικά βίαιης  επαναπροώθησης. Έχει πέσει κάτι στην αντίληψή σας;

Ναι σύμφωνα με τις αναφορές συνεργάζεται αστυνομία και στρατός.

Έχετε απευθυνθεί στην πολιτεία και ποια ήταν η απάντηση από το αρμόδιο υπουργείο

Κατ αρχή το δημοσίευμα του tvxs.gr μαζί με άλλα τα περιλάβαμε σε ανάρτηση του Παρατηρητηρίου Ρατσιστικών Εγκλημάτων που είναι δημόσια και τη διαβάζουν όλες οι αρχές, που όμως δεν έκαναν τίποτε ούτε όταν δημοσιεύθηκε το ρεπορτάζ του tvxs.gr, ή οι εκθέσεις των φορέων που περιλάβαμε στην έκθεσή μας, ούτε τώρα. Οι αρχές θα (παραστήσουν πως θα) αντιδράσουν όταν τους υποβληθεί επίσημα αίτημα και μετά θα πουν πως το ερευνούν, πως δεν στοιχειοθετούνται οι καταγγελίες κτλ. 

Ποιες είναι οι δυσκολίες στο να χαρτογραφηθεί ακριβώς το τι συμβαίνει στον Έβρο;

Οι ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών/προσφύγων έχουν επικεντρωθεί με μόνιμη παρουσία στα νησιά. Ίσως λόγω έλλειψης πόρων, ίσως λόγω του πολύ δυσκολότερου τρόπου δράσης σε μια περιοχή όπου συχνότατα στο όνομα της "εθνικής ασφάλειας" εμποδίζεται -παράνομα- η κίνηση στις επίδικες περιοχές, οι ΜΚΟ είναι απούσες σε μόνιμη βάση στην περιοχή και μόνο με αποστολές από καιρού σε καιρό καταγράφουν όσα γνωρίζουμε. Επίσης, δεδομένου ότι τα θύματα καταλήγουν στην Τουρκία, υπάρχει αδυναμία των τουρκικών ΜΚΟ να συνεργαστούν. Δεν είναι τυχαίο πως τα περισσότερα στοιχεία υπάρχουν από διεθνείς οργανώσεις που δραστηριοποιούνται και στις δύο χώρες.

Τι περιμένετε από την επίτροπο;

Περιμένουμε από την Επίτροπο, στην έκθεσή της για την πρόσφατη επίσκεψή της στην Ελλάδα, να αναφερθεί στις καταγγελίες αυτές και να κάνει αυστηρότερες συστάσεις/προτάσεις στην Ελλάδα. Περιμένουμε επίσης να δώσει η Ελλάδα την άδεια να δημοσιευθεί η έκθεση της Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (CPT) που επισκέφθηκε την Ελλάδα την περασμένη άνοιξη και έχει μεταξύ άλλων καταγράψει 15 συνεντεύξεις θυμάτων. Περιμένουμε στη συνέχεια η CPT να περιλάβει όλα αυτά στην εκτεταμένη επίσκεψη της στην Ελλάδα το 2019. Περιμένουμε τέλος την Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων (CAT) που θα εξετάσει την Ελλάδα στη Γενεύη τον Ιούλιο 2019 να "ανακρίνει" την ελληνική αντιπροσωπεία για όλα αυτά και πολλά άλλα που θα της προτείνουμε και να εκδώσει αυστηρές συστάσεις.

Η Ελλάδα έχει καταδικαστεί πολλές φορές για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και  το Συμβούλιο της Ευρώπης αλλά και ο ΟΗΕ παρατηρούν συχνά ότι οι ποινές που αφορούν τους αστυνομικούς που αποδεδειγμένα έχουν βασανίσει κρατούμενους είναι τόσο ελαφριές ώστε δεν λειτουργούν αποτρεπτικά. Τι πιστεύεται ότι πρέπει να γίνει;

Έχει ζητηθεί η αλλαγή της νομοθεσίας που δεν θα επιτρέπει για παράδειγμα σε ένα βασανιστή δύο νέων με ηλεκτροσόκ -όπως συνέβη το καλοκαίρι του 2002-  να καταδικάζεται 12 χρόνια αργότερα στην "εξοντωτική" ποινή της μη φυλάκισης. Οι αστυνομικοί που έκαναν χρήση ηλεκτροσόκ σε κρατούμενους τότε απλώς πληρωσαν (στο κράτος, όχι στα θύματα) 250 ευρώ κάθε μήνα επί 36 μήνες.  Ποινή με μετατροπή 5 χρόνων φυλάκισης με 5 ευρώ την ημέρα και πληρωμή σε 36 δόσεις. Αλλά καμιά κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται να συμμορφωθεί. Ούτε η ελληνική δικαιοσύνη ενδιαφέρεται, αφού άλλωστε οι καταδικαστικές αποφάσεις ουσιαστικά καταδικάζουν την ελληνική δικαιοσύνη που δεν παραπέμπει σε δίκες, ή αθωώνει, ή τελικά "χαϊδεύει" τους θύτες.

Που βρίσκεται η Ελλάδα σε σχέση με άλλες χώρες σε σχέση με το θέμα;

Με τις τελευταίες εξελίξεις στον Έβρο νομίζω πως η Ελλάδα είναι πια Ευρωπαία πρωταθλήτρια όχι μόνο στην ατιμωρησία και στην περιφρόνηση καταδικαστικών αποφάσεων ή συστάσεων από διεθνή δικαστήρια ή διεθνείς οργανισμούς, όπως μέχρι πρόσφατα λέγαμε, αλλά πλέον και στη χρήση βίας από αστυνομικές και συναφείς αρχές, με πρακτικές που αρχίζουν να μας θυμίζουν την περίοδο της δικτατορίας.   

Δείτε την έκθεση εδώ 

9/9/2018

https://m.tvxs.gr/mo/i/272833/f/news/ellada/nea-ekthesi-kakopoiisi-prosfygon-apo-tis-arxes-kai-biaies-epanaproothiseis-ston-ebro.html 

ΕΛΛΑΔΑ: ΑΠΑΝΘΡΩΠΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ

HUMAN RIGHTS WATCH

Έγκυες Γυναίκες και Αλλες Ευάλωτες Ομάδες Στερούνται Υγειονομικής Περίθαλψης και Υποστήριξης

Οι μετανάστες που διέσχισαν τα χερσαία σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας εμφανίζονται στο Προαναχωρητικό Κέντρο Κράτησης στο χωριό Φυλάκιο, Βόρεια Ελλάδα, 24 Φεβρουαρίου 2017.

 © 2017 Alexandros Avramidis /Reuters

(Αθήνα) – Χιλιάδες μετανάστες και αιτούντες άσυλο στη βόρεια  Ελλάδα υπόκεινται σε άθλιες συνθήκες υποδοχής και κράτησης, με τις ομάδες  που διατρέχουν κίνδυνο να στερούνται της απαραίτητης προστασίας,  ανέφερε σήμερα η Human Rights Watch. Η Ελλάδα δεν έχει καν διασφαλίσει την τήρηση των ελάχιστων προτύπων για εγκύους, νέες μητέρες και άλλους που έχουν φθάσει μέσω των χερσαίων συνόρων της με την Τουρκία στην περιοχή του Έβρου, πολλοί από τους οποίους έχουν διαφύγει από τη βία ή την καταστολή στις πατρίδες τους, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας, του Αφγανιστάν και του Ιράκ.

Κατά τη διάρκεια επισκέψεων σε τρία κέντρα υπό κρατική διαχείριση όπου κρατούνται αιτούντες άσυλο και μετανάστες τον Μάιο του 2018, η Human Rights Watch διαπίστωσε πως οι συνθήκες διαβίωσης δεν πληρούν τα διεθνή πρότυπα. Και οι τρεις εγκαταστάσεις στερούνται επαρκούς πρόσβασης σε υγειονομική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένης υγειονομικής φροντίδας και στήριξης ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο, μεταξύ αυτών και γυναικών που ταξιδεύουν ασυνόδευτες, εγκύων, νέων μητέρων και θυμάτων σεξουαλικής βίας. Η έλλειψη διερμηνέων αποτελεί τροχοπέδη στην ουσιαστική επικοινωνία. Οι αιτούντες άσυλο και οι μετανάστες δεν γνώριζαν ούτε καν τον λόγο κράτησής τους.  Όσοι παραχώρησαν συνέντευξη ανέφεραν λεκτική βία από πλευράς της αστυνομίας, ενώ δύο είπαν ότι είδαν την αστυνομία να προβαίνει σε σωματική κακοποίηση άλλων.  
 
«Μας είπαν ότι έτυχαν τόσο κακής μεταχείρισης σε αυτές τις εγκαταστάσεις που αισθάνθηκαν απαξιωμένοι», είπε η Hillary Margolis, ερευνήτρια για τα δικαιώματα των γυναικών στην Human Rights Watch. «Η Ελλάδα έχει την ευθύνη να τηρεί τα βασικά πρότυπα φροντίδας για όλους υπό την επίβλεψή της, ασχέτως της μεταναστευτικής ιδιότητάς τους».

49 αιτούντες άσυλο και μετανάστες στις τρεις αυτές δομές, καθώς και ελληνικές αρχές και προσωπικό δομών παραχώρησαν συνεντεύξεις στη Human Rights Watch. Οι συνθήκες ήταν ιδιαιτέρως κακές στο προαναχωρησιακό κέντρο κράτησης στο Φυλάκιο, όπου οι ίδιοι οι ερευνητές της Human Rights Watch είδαν τους αιτούντες άσυλο να κρατούνται σε σκοτεινά και υγρά κρατητήρια, με μεγάλη δυσοσμία στους διαδρόμους. Αιτούσες άσυλο και μετανάστριες κρατούνταν μαζί με άνδρες μη συγγενείς τους τόσο στο προαναχωρησιακό κέντρο όσο και στο κέντρο υποδοχής και ταυτοποίησης στο Φυλάκιο, όπου οι χώροι στέγασης υπολείπονται βασικών προτύπων, όπως η ύπαρξη αποχωρητηρίων και κλειδαριών στις πόρτες. Οι εργαζόμενοι και στα δύο κέντρα στο Φυλάκιο επιβεβαίωσαν πως οι συνθήκες παραμένουν ίδιες στα τέλη Ιουλίου. Κατά τον χρόνο επίσκεψης της Human Rights Watch στην ανοιχτή δομή στα Διαβατά, οι αιτούντες άσυλο και οικογένειες μεταναστών στεγάζονταν μαζί σε υπερπλήρη δωμάτια και ορισμένοι σε αντίσκηνα, συμπεριλαμβανομένων εγκύων και νέων μητέρων.

Μία σημαντική αύξηση των αφίξεων στον Έβρο την άνοιξη του 2018, με αιχμή τον Απρίλιο, επιβράδυνε τις διαδικασίες υποδοχής και ταυτοποίησης, με αποτέλεσμα υπερπλήρεις δομές και μεγαλύτερη διαμονή σε αυτές. Ωστόσο, αυτό δεν απαλλάσσει την ελληνική κυβέρνηση από τις υποχρεώσεις της να σέβεται τα δικαιώματα όλων των αιτούντων άσυλο και μεταναστών, συμπεριλαμβανομένης της παροχής αξιοπρεπών προτύπων διαβίωσης και υγειονομικής περίθαλψης.

Για όσο χρόνο εκκρεμούν οι διαδικασίες υποδοχής και ταυτοποίησης, οι Ελληνικές αρχές κρατούν στην βόρεια Ελλάδα τους νεοαφιχθέντες παράτυπους μετανάστες και εκείνους που αιτούνται διεθνή προστασία σε μία από τις ακόλουθες δομές: σε τμήματα συνοριακής φύλαξης στην περιοχή του Έβρου, στο προαναχωρησιακό κέντρο κράτησης στο Φυλάκιο υπό τη διαχείριση της Ελληνικής Αστυνομίας και στο κέντρο υποδοχής και ταυτοποίησης στο Φυλάκιο, υπό τη διαχείριση του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής. Ορισμένοι έπειτα μεταφέρονται σε ανοιχτές δομές, συμπεριλαμβανομένου του καταυλισμού στα Διαβατά στην Θεσσαλονίκη, υπό τη διαχείριση του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, και άλλοι σε χώρους στέγασης που υποστηρίζονται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Ορισμένοι παραμένουν υπό κράτηση καθ’όσο χρόνο εκκρεμούν οι αιτήσεις ασύλου, απέλασης ή εθελούσιας επιστροφής.

[EN] GREECE: INHUMANE CONDITIONS AT LAND BORDER

Available in  العربية Français


HUMAN RIGHTS WATCH

Pregnant Women, Others ‘At-Risk’ Lack Health Care, Support

Migrants that crossed the land border between Greece and Turkey are seen at the Pre-Removal Detention Center in the village of Fylakio, Northern Greece, February 24, 2017.

 © 2017 Alexandros Avramidis /Reuters

(Athens) – Thousands of migrants and asylum seekers in northern Greece have been subject to appalling reception and detention conditions, with at-risk groups lacking necessary protection, Human Rights Watch said today. Greece has failed to ensure minimum standards for pregnant women, new mothers, and others arriving via the land-border with Turkey in the Evros region, many of whom are fleeing violence or repression in countries including Syria, Afghanistan, and Iraq.

During visits to three government-run centers holding asylum-seekers and migrants in May 2018, Human Rights Watch found living conditions that do not meet international standards. All three facilities lacked adequate access to health care, including mental health care, and support for at-risk people, including women traveling alone, pregnant women, new mothers, and survivors of sexual violence. The lack of interpreters hindered essential communication. Asylum seekers and migrants said they did not know why they were being held. Interviewees reported verbal abuse by police, and two said they witnessed police physically abusing others.

“People told us they were being treated so poorly in these facilities that they felt less than human,” said Hillary Margolis, women’s rights researcher at Human Rights Watch. “Greece has a responsibility to uphold basic standards of care for everyone in its custody, regardless of their immigration status.”

Human Rights Watch interviewed 49 asylum seekers and migrants in the three facilities, as well as Greek authorities and facility personnel. Conditions were especially poor at the Fylakio pre-removal detention center, where Human Rights Watch researchers witnessed asylum seekers being held in dark, dank cells, with overpowering odors in the corridors. Female asylum seekers and migrants were being held with unrelated males at both the pre-removal center and the reception and identification center at

Fylakio, where housing failed to meet such basic standards as having toilets and locking doors. People working at both centers in Fylakio confirmed in late July conditions remain the same. At the time of Human Rights Watch’s visit to the Diavata open camp, asylum seekers and migrant families were housed together in crowded rooms, and some in tents, including pregnant women and new mothers.

A surge in arrivals over Greece’s northern land border with Turkey in the spring of 2018, peaking in April, slowed reception and identification procedures, leading to overcrowding and lengthier stays in detention facilities. However, this does not absolve the Greek government of obligations to uphold the rights of all asylum seekers and migrants, including by providing decent living standards and health care.

Pending completion of reception and identification procedures, Greek authorities hold newly arrived irregular migrants and those seeking international protection in northern Greece in one or more of the following facilities: border police stations in the Evros region; the Fylakio pre-removal detention center, run by the Hellenic Police; and the Fylakio reception and identification center, run by the Ministry for Migration Policy. Some are then transferred to open camps, including the Diavata camp in Thessaloniki, run by the Migration Policy Ministry, and others to accommodations supported by the UN refugee agency. Some remain in detention pending examination of asylum claims, deportation, or voluntary return.

Human Rights Watch wrote to the Hellenic Police and the Migration Policy Ministry in June to seek comment on the findings. The head of the Hellenic Police replied on July 4 acknowledging increased arrivals had put pressure on facilities, but said conditions were improving. The Migration Ministry had not responded at time of writing.

Government reception and identification procedures are supposed to include medical checks and screening for vulnerable people including pregnant women and new mothers, people with medical or mental health conditions, people with disabilities, and unaccompanied or separated children. However, Human Rights Watch found these procedures are not conducted systematically. Most asylum seekers and migrants interviewed said they had not been screened by medical personnel or asked about vulnerabilities, including pregnancy or health conditions.

Four pregnant women said they had not been able to get adequate prenatal care even after requesting it. A 31-year-old woman from Iraq who was four months pregnant said she had not been screened in the four days since she had arrived at the reception center.

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΚΑΙ ΟΙ ΦΡΑΧΤΕΣ ΔΕΝ ΒΟΗΘΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ

Johannes Thumfart

Πολιτισμικά ορόσημα όπως το θεμελιώδες δικαίωμα ασύλου και τα ανοιχτά σύνορα στην Ευρώπη τίθενται σε κίνδυνο λόγω της ανόδου του ακροδεξιού λαϊκισμού . Οι λόγοι για αυτήν την εξέλιξη είναι αρκετά διαφορετικοί σε τοπικό επίπεδο.

Ο Ντόναλντ Τραμπ κατασκευάζει τείχος στα σύνορα με το Μεξικό. Ο λαϊκιστής Βίκτορ Όρμπαν αποκλείει την είσοδο προσφύγων. Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ζώνης του Σένγκεν στήνονται νέοι φράκτες και ενισχύονται οι παλιότεροι: Στη Βουλγαρία, το Καλαί, την Ουγγαρία, τους ισπανικούς θύλακες της Μελίγια και της Θέουτα, μεταξύ της Νορβηγίας και της Ρωσίας. Τα ισραηλινά εμπόδια στη Δυτική Όχθη και το τείχος στα σύνορα με τη Γάζα βρίσκονται όλο και περισσότερο στη συζήτηση. Ακόμη και η Σαουδική Αραβία χτίζει ένα τείχος, για την προστασία από τη μετανάστευση από τις φτωχότερες και πολιτικά ανήσυχες γειτονικές χώρες. Λιγότερο συχνά συζητιούνται οι οχυρωματικές ενισχύσεις στα σύνορα μεταξύ Ουζμπεκιστάν και του Κιργιστάν, της Ταϊλάνδης με τη Μαλαισία, Κένυας και Σομαλίας, Ινδίας και Μπαγκλαντές, της Ινδίας και του Πακιστάν.

Τα τείχη είναι πολιτικά σύμβολα

Η Αμερικανίδα  πολιτικός επιστήμονας Γουέντι Μπράουν γράφει στο τελευταίο βιβλίο της με τίτλο «Τείχη: Ο νέος αποκλεισμός και η μείωση της εθνικής κυριαρχίας» ότι αυτά τα παραδείγματα συνιστούν μια παγκόσμια συνολική εικόνα. Η κύρια ανησυχία της είναι η έκκληση για νέες συνοριακές οχυρώσεις. Η νέα τάση για την οχύρωση των συνόρων δεν είναι, σε αντίθεση με ό, τι θα πίστευε κανείς, ένα σημάδι της αναβίωσης του εθνικού κράτους, αλλά ένα σημάδι της αυξανόμενης αδυναμίας του. Εξάλλου, οι νέες συνοριακές οχυρώσεις δεν προορίζονταν να σφραγίζουν το κράτος ενάντια σε ένα άλλο κράτος. Οι παγκόσμιες δυνάμεις έναντι των οποίων θα πρέπει να ενισχυθεί η οχύρωση των συνόρων είναι κυρίως μετανάστες από φτωχές, πολιτικά ασταθείς χώρες - και ως εκ τούτου δεν αποτελούν πραγματικά ισοδύναμους αντιπάλους.

Ελάχιστο είναι , σύμφωνα με την  Μπράουν, το πρακτικό όφελος από αυτές τις νέες συνοριακές οχυρώσεις. "Άλλα μέτρα αστυνόμευσης και εποπτείας είναι φθηνότερα και πιο αποτελεσματικά", γράφει. "Και τα άτομα και οι μικρές ομάδες μπορούν να παρακολουθούνται καλύτερα και να αναπροσανατολίζονται εν κινήσει με τεχνολογία επιτήρησης και περιπολίες, παρά με τείχη". Οι νέες οχυρώσεις είναι απλώς συμβολικές χειρονομίες. Χρησιμοποιώντας το αρχαϊκό, ναι, στυλ του τείχους σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, νομίζουν ότι  θα ξεγελάσουν το λαό για να σώσουν κάτι που είναι πέρα από κάθε λύτρωση: το απομονωμένο έθνος στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Η Γουέντι Μπράουν αναγνωρίζει αυτή την εξωπραγματική κατάσταση ως μια μετατόπιση της πραγματικότητας που πρέπει να τελειώσει αργά ή γρήγορα το κακό.

Τέλος, η καταπίεση δημιουργεί επίσης μια αποκαλυπτική κωμωδία - όπως η ιστορία της Golden State Fence Company, η οποία κατασκευάζει τμήματα της οχύρωσης των συνόρων των ΗΠΑ με το Μεξικό και απασχολούσε ακόμη και παράνομους μετανάστες. Ή οι ισραηλινές γυναίκες έποικοι στη Δυτική Όχθη, οι οποίες διαμαρτυρήθηκαν για την κατασκευή τείχους στα σύνορα με το Ισραήλ επειδή δεν θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε Παλαιστίνιες οικιακές βοηθούς  για τα σπίτια τους.

Η ανδρική υπεράσπιση των συνόρων

Η Μπράουν διερευνά επίσης μια ενδιαφέρουσα πτυχή του ρόλου του φύλου στην τάση για οχύρωση των συνόρων. Όπως υποστηρίζει  η διαπερατότητα, είναι "γυναικεία κωδικοποίηση", ενώ "η τάση για περιορισμό είναι αρσενική κωδικοποίηση ". Η έκκληση για ισχυρά σύνορα, σύμφωνα με τη Μπράουν, είναι επίσης ένας τρόπος συμβολικής  υπεράσπισης μιας αρρενωπότητας που θεωρείται ότι απειλείται.

Πηγή Der Spiegel 

16/7/2018

https://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/giati-ta-teixi-kai-oi-fraxtes-den-boithoyn-kanenan-sto-telos

[DE] WARUM MAUERN UND ZÄUNE AM ENDE KEINEM NÜTZEN

Debatte um Abschottung

Der Ruf nach mehr Grenzschutz ertönt derzeit global - in ihrem aktuellen Buch analysiert die Politikwissenschaftlerin Wendy Brown, warum es sich bei dem Trend zur Abschottung um reine Symbolpolitik handelt.

Von Johannes Thumfart

Sollte es sich bei Horst Seehofers Flüchtlingspolitik tatsächlich um ein Theaterstück handeln, wie dies von Seiten der SPD gemutmaßt wird, dann hätte dieses Stück etwas unfreiwillig Komisches. "Die Herausforderungen weltweiter Migration erfordern ein System der Ordnung", heißt es in Seehofers Masterplan gleich in der Präambel. Aha. Nichts Geringeres als die Weltordnung steht also auf dem Spiel. Ein Schelm, wer da bloß an Landespolitik denkt - an eine CSU, die die große Flanke von Rechtsaußen inszeniert, um im Oktober ihre Pfründe zwischen Bayreuth und Berchtesgaden zu verteidigen.

Weniger witzig ist, dass hier tatsächlich zivilisatorische Meilensteine wie das Grundrecht auf Asyl und die offenen Grenzen in Europa für eine populistische Inszenierung aufs Spiel gesetzt werden. Zumal die Eskalation, die Seehofer nun schon seit beinahe zwei Monaten in Kauf nimmt, weltweit durchaus Parallelen hat: Noch nie war die Welt derart verflochten, gleichzeitig ertönt überall der Ruf nach Verstärkung der Grenzen. Die Anlässe für diese Entwicklung sind lokal jeweils ganz unterschiedlich. Gemein ist ihnen das Bestreben, die Verteidigung einer als bedroht empfundenen nationalstaatlichen Ordnung mit einer möglichst einfachen Symbolsprache zu inszenieren.

Fotostrecke

8  Bilder

Mauern: Größer, höher, moderner - unnötiger

HUMAN RIGHTS WATCH: ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΘΛΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ;

H Εύα Κοσσέ μιλά στη HuffPost Greece για τα ευρήματα της επιτόπιας έρευνας σε Λέσβο και Έβρο

Αγγελική Κουγιάννου

ALKIS KONSTANTINIDIS / REUTERS

Μπορείτε να φανταστείτε να είστε γυναίκα και να ζείτε σε έναν χώρο με άλλους 20 -άγνωστους- άντρες; Να πρέπει να πάτε σε κοινόχρηστη τουαλέτα, που δεν κλειδώνει και αντί για τοίχο να έχει ένα διαχωριστικό, που όποιος σκαρφαλώσει να μπορεί να σας δει; Να κοιμάστε και να μπορεί οποιοσδήποτε να έρθει να σηκώσει την κουβέρτα, να σας πιάσει, ακόμη και να σας βιάσει; 

Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται εξωπραγματικό, αλλά είναι η καθημερινότητα που βιώνουν πολλές γυναίκες σε χώρους κράτησης και φιλοξενίας μεταναστών και προσφύγων.

Από τον πόλεμο στις απάνθρωπες και ταπεινωτικές συνθήκες διαβίωσης 

Η διεθνής οργάνωση Human Rights Watch, με τη στήριξη του Κοινωφελούς ΙδρύματοςΙωάννη Σ. Λάτση, πραγματοποιεί επιτόπιες έρευνες για να διαπιστωθεί κατά πόσο διασφαλίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα αυτών των ανθρώπων και πρόσφατα επισκέφθηκε τον Έβρο. Οι συνθήκες που περιγράφονται στο αφιέρωμα που δημοσιεύει και οι μαρτυρίες, είναι σοκαριστικές. 

Η χειρότερη στιγμή ήταν όταν πήγαινα στην τουαλέτα. Όλοι κολλούσαν το βλέμμα τους 

πάνω μου κι έλεγαν διάφορα. Ορισμένοι 

άνδρες συμπεριφέρονται σαν ζώα όταν 

βλέπουν μία γυναίκα. Μου φώναζαν, «Έλα 

σήκω, μείνε εδώ, άφησέ μας να σε κοιτάμε, 

είσαι όμορφη»

- Suha, 20 ετών, από το Μαρόκο

Η HuffPost Greece συνομίλησε με την εκπρόσωπο της Human Rights Watch στην Ελλάδα, Εύα Κοσσέ που παρακολουθεί στενά την κατάσταση στα νησιά και την ενδοχώρα από την αρχή της κρίσης του προσφυγικού το 2015.

Η αποστολή στη Θεσσαλονίκη και τον Έβρο διήρκεσε 10 ημέρες όπου επισκέφθηκε, μαζί με την η Hillary Margolis, ερευνήτρια για τα δικαιώματα των γυναικών στην Human Rights Watch, χώρους κράτησης και φιλοξενίας μεταναστών και προσφύγων.

«Η κατάσταση γενικά δεν ήταν καλή», λέει στη HuffPost Greece. 

«Συνωστισμένες δομές, με ανθρώπους να κοιμούνται κάτω από υποτυπώδεις συνθήκες, έλλειψη των βασικών όπως ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εντοπισμός και ιδιαίτερη μεταχείριση ευπαθών ομάδων, παντελής έλλειψη πληροφόρησης των ανθρώπων αυτών για τις διαδικασίες, για τον λόγο για τον οποίον κρατούνται ή βρίσκονται στις δομές αυτές, για τα δικαιώματά τους και τις υποχρεώσεις τους, που οφείλεται εν μέρη στην έλλειψη διερμηνέων». 

Στο προ-αναχωρησιακό κέντρο κράτησης στο

Φυλάκιο Έβρου, εργάζονται ένας γιατρός,

δύο νοσοκόμες, μία κοινωνική λειτουργός

και μία ψυχολόγος. Και όμως, δεν κάνουν τίποτα

στη κυριολεξία όλη μέρα, σύμφωνα με αυτά

που παρατηρήσαμε τις ημέρες που

βρισκόμασταν εκεί, διότι δεν υπάρχει

διερμηνέας, και ίσως και θέληση. Ενώ

ταυτόχρονα οι ανάγκες είναι τεράστιες

- Εύα Κοσσέ, εκπρόσωπος της Human Rights Watch στην Ελλάδα

Το πιο σοκαριστικό που συνάντησαν όμως εκεί ήταν η κράτηση γυναικών και κοριτσιών σε χώρους με άγνωστους άνδρες. «Αυτή είναι μία πρακτική που απαγορεύεται όχι μόνο από το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο αλλά και από το εθνικό δίκαιο. Συναντήσαμε γυναίκες τρομοκρατημένες που κρατούνταν ή είχαν κρατηθεί σε κελιά και πτέρυγες μαζί με δεκάδες άγνωστους άνδρες. Η συνάδελφος που με συνόδευε και ειδικεύεται στα δικαιώματα των γυναικών ανά τον κόσμο σημείωσε πως είναι η πρώτη φορά στη καριέρα της που συναντά γυναίκες μόνες να κρατούνται με άγνωστους άνδρες, ενώ έχει πραγματοποιήσει έρευνες σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο. Αυτή βέβαια η πρακτική συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια στην Ελλάδα και παρότι έχει επέλθει διεθνής κριτική για το θέμα, απ’ ό,τι φαίνεται η πρακτική αυτή συνεχίζει».  

[EN] GREECE: ASYLUM-SEEKING WOMEN DETAINED WITH MEN

Urgently End Dangerous Detention Conditions

A migrant girl plays near the window of the pre-removal detention center in Fylakio, Greece, April 30, 2018.

 © 2018 Alkis Konstantinidis/Reuters

Human Rights Watch

(Athens) – Greek authorities are routinely confining asylum-seeking women with unrelated men in the northern Evros region, at the land-border with Turkey, putting them at grave risk of sexual violence and harassment. Authorities should immediately stop holding asylum-seeking women and girls in closed facilities with unrelated men.

Human Rights Watch research in Northern Greece in late May 2018 found women and girls housed with unrelated men in sites for reception and/or detention of asylum seekers. Twelve women and two girls interviewed said they had been locked in cells or enclosures for weeks, and in one case for nearly five months, with men and boys they did not know. Four said they were the sole females confined with dozens of men, in some cases with at least one male partner or relative.

“Women and girls should not be confined with men who are complete strangers, even for a day,” said Hillary Margolis, women’s rights researcher at Human Rights Watch. “These women and girls came to Greece seeking security and protection, and instead they are living in fear.”

Five women said they had severe psychological distress as a result, including two who had suicidal thoughts. Other women and girls said they experienced sleeplessness, anxiety, and other emotional and psychological distress, in part due to fear of confinement with unrelated men.

The Greek government has not provided authorities in northern Greece with sufficient resources to respond to a surge in arrivals over the land border with Turkey in April. Officials who met with Human Rights Watch acknowledged that the increase led to a slowdown in reception and identification procedures, including registration of asylum claims, as well as overcrowding of and lengthier stays in reception and immigration detention facilities.

Pending completion of reception and identification procedures, newly-arrived irregular migrants and those seeking international protection are held in border police stations in the Evros region, in the Fylakio pre-removal detention center, run by the Hellenic Police, and/or in the Fylakio reception and identification center (RIC), run by the Ministry for Migration Policy. The Ministry and the Hellenic police granted Human Rights Watch access to these sites, and authorities at the pre-removal detention center and RIC helped identify female migrants in the facilities so that Human Rights Watch could approach them for interviews.

Eight women and one of the girls said they had been held in cells with unrelated men in Fylakio pre-removal detention center, including six women who were held with unrelated men at the time of the interviews. Five women and the two girls were housed with unrelated men in pre-fabricated containers and locked, fenced-off “sections” in the Fylakio RIC at the time of the interviews. Some said they were held with unrelated men in multiple facilities.

ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΦΤΑΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ ΑΛΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ

Leo Dobbs

Πρόσφυγες και μετανάστες καταφτάνουν στο κέντρο υποδοχής στη βόρεια Ελλάδα αφού διέσχισαν τον ποταμό Έβρο. © UNHCR/Socrates Baltagiannis

ΠΥΘΙΟ, Έβρος – Καθώς ξημερώνει στον Έβρο, στα βόρειο-ανατολικά σύνορα της Ελλάδας, μια ομάδα τριών οικογενειών, ενήλικες και παιδιά, διασχίζουν πεζή το Πύθιο και το Θούριο, δύο μικρά χωριά κοντά στον επαρχιακό δρόμο.

«Ταξιδεύουμε τρεις μέρες, κατευθείαν από το Κομπάνι» [στα σύνορα της Συρίας με την Τουρκία], μας λέει μια μεσήλικη γυναίκα, που θέλει να φτάσει στη Θεσσαλονίκη, 300 χιλιόμετρα πιο δυτικά. «Είμαστε πεινασμένοι και διψάμε. Χρειαζόμαστε βοήθεια για τα παιδιά μας», προσθέτει.

Αργότερα την ίδια μέρα, δύο νέοι άντρες περπατούν δίπλα στο Βυζαντινό κάστρο που δεσπόζει πάνω από το Πύθιο. Είναι από το Αφγανιστάν και τους πήρε οκτώ μήνες να φτάσουν ως εδώ. «Πηγαίνουμε στην Αθήνα», εξηγεί ο 22χρονος Safiullah, που κατάγεται από την Κουντούζ στο βόρειο Αφγανιστάν. Ο εξίσου αποφασισμένος συμπατριώτης του, ο Lalgul, 25 χρονών, είναι από την Μπαγκλάν. Συναντήθηκαν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

Και οι δύο ομάδες διέσχισαν το επικίνδυνο πέρασμα από την Τουρκία μέσω του ποταμού Έβρου, ο οποίος διατρέχει και τα 190 χιλιόμετρα συνοριογραμμής, εκτός από ένα μικρό κομμάτι 12,5 χιλιομέτρων. Την προηγούμενη μέρα, είχε ανασυρθεί ένας νεκρός από το ποτάμι, ο δωδέκατος που βρέθηκε στην ελληνική πλευρά φέτος. Οι νεκροί που εντοπίστηκαν στην περιοχή το 2017 ήταν εννέα. «Είναι πολύ μεγάλος αριθμός για εμάς, και περιμένουμε να αυξηθεί» είπε στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες ο ιατροδικαστής Παύλος Παυλίδης, προσθέτοντας ότι πρόσφατα υπήρξαν αναφορές και για άλλους αγνοουμένους, ανάμεσά τους και παιδιά.

Πρόκειται για σποραδικές συναντήσεις στα χωράφια και τα δάση που περιβάλουν τον ποταμό Έβρο συγκριτικά με τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, όταν οι καθημερινές αφίξεις σε αυτή και άλλες περιοχές σημείωσαν σημαντική αύξηση, ασκώντας σοβαρή πίεση στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) του Φυλακίου στον βόρειο Έβρο, από όπου θα έπρεπε να περνούν όλοι οι αιτούντες άσυλο. Οι αριθμοί τον Μάιο μειώθηκαν εξίσου δραματικά, με αποτέλεσμα να αμβλυνθεί έστω και προσωρινά η πίεση.

Τον Απρίλιο, περισσότεροι από 3.600 πρόσφυγες και μετανάστες πέρασαν στον Έβρο ενώ περίπου 3.000 έφτασαν μέσω θαλάσσης στα νησιά του Αιγαίου που βρίσκονται κοντά στην Τουρκία. Ήταν η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που οι χερσαίες αφίξεις ξεπέρασαν τις θαλάσσιες. Ο συνολικός αριθμός των αφίξεων στον Έβρο από τον Ιανουάριο ως τον Μάιο άγγιξε τις 7.200 σε σύγκριση με τις περίπου 5.600 που υπολογίζονται για όλο το 2017, σύμφωνα με στοιχεία που συνέλεξε η Ύπατη Αρμοστεία. Οι νέες αφίξεις προέρχονται κυρίως από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν και περιλαμβάνουν πολλές οικογένειες με παιδιά.

Αντιμέτωπη με αυτή την απρόσμενη ροή, η αστυνομία προχώρησε στην κράτηση εκατοντάδων ανθρώπων σε υποτυπώδεις αστυνομικές εγκαταστάσεις, μέχρι να μπορέσουν να μεταφερθούν στο ΚΥΤ Φυλακίου για την υποχρεωτική καταγραφή και ταυτοποίησή τους. Οι άνθρωποι που χρειάζονται προστασία πρέπει να μπορούν να περάσουν από διαδικασίες υποδοχής, να έχουν την απαραίτητη πληροφόρηση και εγγυημένη πρόσβαση στο άσυλο στο ΚΥΤ του Φυλακίου, μια κλειστή εγκατάσταση με χωρητικότητα για 240 ανθρώπους. Σχεδόν οι μισοί από αυτούς είναι ασυνόδευτοι ανήλικοι. Το ΚΥΤ παλεύει να ολοκληρώσει εγκαίρως τις διαδικασίες δεδομένου ότι απουσιάζουν βασικές υπηρεσίες όπως διερμηνεία, ιατρική και ψυχο-κοινωνική βοήθεια.

Η αστυνομία εντέλει απελευθέρωσε περισσότερους από 3.000 ανθρώπους. Οι περισσότεροι από αυτούς μετακινήθηκαν σε ανοιχτά κέντρα φιλοξενίας στη βόρεια Ελλάδα, όπως τα Διαβατά, μια πρώην στρατιωτική βάση κοντά στη Θεσσαλονίκη.

Η απελευθέρωση των ανθρώπων είναι ζωτικής σημασίας, οι οικογένειες και τα παιδιά δεν πρέπει να κρατούνται. Την ίδια στιγμή είναι σημαντικό οι άνθρωποι να πληροφορούνται για την πρόσβαση σε φροντίδα και τις διαδικασίες ασύλου. Πολλοί από αυτούς παρέμειναν χωρίς την κατάλληλη προστασία και βοήθεια.

[ΕΝ] FEWER REFUGEES ARRIVING IN GREECE'S EVROS REGION , BUT THE PROBLEMS REMAIN

UNHCR urges efforts to ensure access to asylum and timely registration in Greece’s north-eastern Evros region.

By Leo Dobbs |  Español   |  Français   |  عربي

Refugees and migrants arrive at a registration center in Greece after crossing the Evros River.  © UNHCR/Socrates Baltagiannis

PYTHIO VILLAGE, Greece – As dawn breaks over Greece’s north-eastern Evros region, a group of three families with adults and children tramp through Pythio and Thourio, small villages on a country backroad.

“We’ve been travelling for three days directly from Kobani,” [on the Syrian border with Turkey],” says one of the group, that wants to reach the city of Thessaloniki, more than 300 kilometres to the west. “We are hungry and thirsty. We need help for our children,” the middle-aged woman says.

Later in the day, two young men stride past the ancient Byzantine castle that looms over Pythio. They are from Afghanistan, and it has taken them eight months to reach this point. “We are going to Athens,” explains 22-year-old Safiullah, who comes from Kunduz in northern Afghanistan. His equally determined compatriot, Lalgul, 25, is from Baghlan and they met on the road.

Both groups have made the dangerous crossing from Turkey across the nearby Evros River, which forms all but 12.5 kilometres of the 190-km border. The day before, a body was found, the 12th on the Greek side this year and compared to nine in all of 2017. “It’s a very big figure for us and we expect more,” forensics scientist Pavlidis Pavlos tells UNHCR, the UN Refugee Agency, adding that others, including children, have been reported missing recently.

“We are hungry and thirsty.”

These are relatively sporadic encounters in the fields and forests flanking the Evros River compared to March and April, when the daily arrivals in this and other areas rose significantly, putting a severe strain on the inadequate and stretched reception capacity in the Registration and Identification Centre (RIC) at Fylakio in northern Evros, which all asylum seekers should pass through. The numbers in May have dropped just as dramatically, easing the pressure at least temporarily.

In April, over 3,600 refugees and migrants crossed to Evros, compared to some 3,000 by sea to the Aegean islands near Turkey. It was the first time in years that land arrivals surpassed sea arrivals. The total number of Evros arrivals from January-May was some 7,200 compared to an estimated 5,600 for the whole of 2017, according to data collated by UNHCR. The new arrivals came primarily from Syria, Iraq and Afghanistan and included many families with children.

Faced with the unexpected influx, the overwhelmed police held hundreds in substandard police facilities until they could be moved to the Fylakio RIC for the obligatory registration and identification. People in need of protection must be able to undergo reception procedures, receive information and ensured access to asylum at the Fylakio RIC, a closed facility with a 240 capacity, with unaccompanied children accounting for almost half. The RIC struggles to conduct the procedures in a timely manner because it lacks core services such as interpretation, medical and pyscho-social assistance.